Cztery pory roku zatopione w smutku bez miłości

[Jan Byczykapeć]

wiosna
ptaki radośnie śpiewają marsz żałobny
radosny pompatyzm mieszający się do smutku
jak benzyna wylana do ugaszenia pożaru
wcale go nie gasi
wzmacnia spalający duszę smutek
wywołuje sprzeczne uczucia
objawiające się płaczem
bo smutek jest większy

śpiew równa się benzyna?
benzyna mniej znaczy od śpiewu w takiej wiośnie
pod względem czynionego zła
radosny śpiew wiosny równa się sępowi
czy orłowi
który żeruje na biedaku przymocowanym do Kaukazu.
A gdy już wyszarpie kawał wątroby, cierpienie biedaka
rośnie od nowa.

Pod maską śpiewu w wiośnie przesyconej smutkiem
kryje się ptak zły, gorszy od benzyny.

Radość wiosny nie zniszczy smutku.

lato
słońce wysyła promienie, które rozświetlają wszystko
pogłębiając smutek, spalając umysł pozornie dobrymi

promieniami,
które wyglądają na niosące radość.
I niosą radość
jednak nie dla człowieka przesyconego smutkiem
Dla niego one po paru sekundach pozornego spokoju
zrzucają kamuflaż i powodują cierpienie
bo smutek jest większy

ptak równa się słońce?
ptak mniej znaczy od słońca w takim lecie
pod względem czynionego zła
(bo Prometeusza ptak zżerał także w lecie)
Więc czyżby lato było większym skrytobójcą od wiosny?
Chyba tak...
Za to słońce równa się deszczowi, który ma wymyć smutek
a wymywa śladowe ilości nadziei.

Pod maską dobrych rzeczy pochodzących z nieba (w lecie

przesyconym smutkiem)
kryje się deszcz zły, gorszy od pioruna.

Lato nie zniszczy smutku

jesień
Deszcz o którym już było, oczyszcza umysł,
ale nie człowiekowi pogrążonemu w smutku.
on musi cierpieć nadal,
aż naturalnym biegiem rzeczy przestanie rozpaczać.
Deszcz jesienny działa jak niewłaściwy lek,
który usuwa inne bakterie niż powinien, a pogłębia szkody.
bo smutek jest większy

(nadzieja jest jak dobra bakteria,
która uodparnia człowieka na smutek)

słońce równa się deszcz? (to chyba jednak deszcz jest gorszy od
słońca)

słońce mniej znaczy od deszczu w takiej jesieni
pod względem czynionego zła
(bo słońce świeci także jesienią)
Więc czyżby jesień była gorsza od lata?
Chyba tak...
Za to deszcz równa się śniegu, który ma zakryć smutek,
a tylko go pogłębia.

Jesień, która jest ponoć potrzebna przyrodzie
jest niepotrzebna człowiekowi pogrążonemu w smutku (on dalej będzie smutny)

Jesień nie zniszczy smutku

zima
Śnieg szczęśliwemu człowiekowi zamraża drobiny smutku
ale nie człowiekowi pełnemu cierpienia
jemu śnieg zamraża radość, by dalej cierpiał
Dopóki nie znajdą się ludzie, którzy go zrozumieją i pocieszą.

Wtedy zrozumie potęgę miłości.

Zima nie zniszczy smutku. Cały rok nie zniszczy smutku.

Bez miłości nie ma szczęścia

"Człowiek ma dar kochania, lecz także dar cierpienia." - Antoine de Saint Exupéry

[Waldemar Talar]

Moim skromnym zdaniem to chyba
nie jest wiersz,pozdrawiam Waldemar

[Ona_Kot]

dosyć ciekawy esej (nie wiersz!)
ze śmieszną benzyną w wiośnie
i kilkoma błędami
i kilkoma banałami

pozdrawiam