Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Dusza


Rekomendowane odpowiedzi

Poszłam na wzgórze, gdzie rosła wierzba płacząca i biała brzoza.
Ich rozwiane gałęzie splotły się z moimi włosami.
Wiatr rozmawiał z moimi myślami,
gdzieś daleko stąd zabrał mą duszę,
tam delikatnie stąpając po chmurach tańczyła.
Zapomniała o wszystkim, była szczęśliwa.
Aż do dziś, gdy brutalnie strąciłeś ją.
Upadła nisko, wszyscy po niej deptali,
lecz postrzępiona wstała, kulejąc poszła dalej.
Znalazła mnie na wzgórzu,
gdzie rosła wierzba płacząca i biała brzoza,
a ja stałam pomiędzy nimi i płakałam.

Odnośnik do komentarza
Udostępnij na innych stronach

już tytuł odstrasza;
Tali ma rację za bardzo to wszystko kawa na ławę; do tego ciągle moimi, mą; gdzieś tam się rym brzydki wkradł; cały tekst jest też, wg mnie, napisany za bardzo zdaniami, za mało poezją; moim zdaniem całość jest banalna i słaba;

pozdrawiam serdecznie

Odnośnik do komentarza
Udostępnij na innych stronach

po to jest forum i po to się publikuje wiersze, aby zobaczyć czy to co się piszę jest dla czxytelnika interesujące, więc nie wycofuj się tak szybko, poprostu publikuj tak długo aż powalisz wszystkich na kolana,

jeśli są to początki pisania to wiele tłumaczy , ale proszę się nie urażać tylko złapać pióro i do roboty

czekam więc na kolejne

pozdrawiam

Odnośnik do komentarza
Udostępnij na innych stronach

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


×
×
  • Dodaj nową pozycję...