Dusza

[Ladli W.]

Poszłam na wzgórze, gdzie rosła wierzba płacząca i biała brzoza.
Ich rozwiane gałęzie splotły się z moimi włosami.
Wiatr rozmawiał z moimi myślami,
gdzieś daleko stąd zabrał mą duszę,
tam delikatnie stąpając po chmurach tańczyła.
Zapomniała o wszystkim, była szczęśliwa.
Aż do dziś, gdy brutalnie strąciłeś ją.
Upadła nisko, wszyscy po niej deptali,
lecz postrzępiona wstała, kulejąc poszła dalej.
Znalazła mnie na wzgórzu,
gdzie rosła wierzba płacząca i biała brzoza,
a ja stałam pomiędzy nimi i płakałam.

[Tali Maciej]

kawa na ławę, tekst poprostu straszny

"upadła dusza" "zdeptana", oj naprawdę można się rozpłakać

ja zdecydowanie na nie

pozdrawiam

[Julia Valentine]

już tytuł odstrasza;
Tali ma rację za bardzo to wszystko kawa na ławę; do tego ciągle moimi, mą; gdzieś tam się rym brzydki wkradł; cały tekst jest też, wg mnie, napisany za bardzo zdaniami, za mało poezją; moim zdaniem całość jest banalna i słaba;

pozdrawiam serdecznie

[Ladli W.]

Trudno wszystkich zadowolić, ale każdy pisze jak czuje, Wy też macie słabsze dni. Może spróbuję jeszcze ze dwa razy, jak to kogoś odstraszy, to resztę zachowam dla siebie. Dziękuję za opinię.

[Tali Maciej]

po to jest forum i po to się publikuje wiersze, aby zobaczyć czy to co się piszę jest dla czxytelnika interesujące, więc nie wycofuj się tak szybko, poprostu publikuj tak długo aż powalisz wszystkich na kolana,

jeśli są to początki pisania to wiele tłumaczy , ale proszę się nie urażać tylko złapać pióro i do roboty

czekam więc na kolejne

pozdrawiam