Dobranoc

[Ewa Zych]

Dobranoc zatem
W krainie snu odpocznij.
Niech odetchna Twe
Dłonie, wszak cały dzień wybierały Bursztyny Szczęscia,
Co pomiędzy piachem skrzętnie ukryte.
Odpoczną Twe stopy po wędrówce
Tak długiej, przez ciernie prowadzącej.
Sen ulży oczom zmęczonym
Codziennego złą ogromem,
Otyli myśli znużone,
Otuli Ziemi kocem
I drewnianą, wieczną kołderka...

[Gość]

twe twe- odpada,
Bursztyny Szczęscia- nie dla mnie.. nie wogóle cały wiersz tchnie
banalnoscią. nie ten teges. pozdro

[Luthien_Alcarin]

za duzo okeśleń poetycko wytartych "bursztyny szczęscia", "kraina snu","Codziennego złą ogromem" itp itd..., to wsyztsko było i jest ciezkostrawne, trudno to poczuc: a przecież wiersz miał budzić niesamowite emocje (kontrast tej delikatnpości ze śmiercią) problem w tym ze poszło za lekko, moja arda: warto pisać prościej;)

POzdrawiam
Agata

[Julia Valentine]

koszmarek to to;
pełno literówek; do tego moim zdaniem całość banalna, kiepska, wręcz okropna; dziwny szyk zdania, archaiczne, niepotrzebnie udziwnione zwroty itd - dla mnie straszne

pozdrawiam serdecznie