Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

W 171 lat po Panu Tadeuszu

DZIWNOKACJA!

Polsko ! Ojczyzno moja!
Tyś dla mnie jak....... kaczka!
Taka z wiersza od Brzechwy- przekorna dziwaczka.
Gdyż tu stale afera jedna drugą goni ,
Tutaj Polak z Polakiem na kłótniach czas trwoni.
Wszędzie kwitnie korupcja, bezkarność, głupota.
Niepewność z beznadzieją codziennie się miota.
Tutaj łamie się wszystkie normy i zasady.
Tu sąsiad by utopił sąsiada bez żenady
Za to, że ma więcej, choć przy wspólnej miedzy,
Bo w pocie czoła tyra, a nie bykiem leży.
Tu układy partyjne, warcholstwo i buta,
W śliczne modne stroje i buty obuta.
Tu rozum i praktyka niewiele też znaczą,
Bo po kumotersku stołkami się raczą.
Nie liczy się wykształcenie, uczciwość, praktyka!
Nic do powiedzenia nie ma też logika!
Powstał nawet pomysł całkiem odlotowy
By kwalifikacje mierzyć nakryciami głowy.
Aksamit kapeluszy, lepszy niż berety
Zwłaszcza te z moheru, co na to kaszkiety?
A może tak na wagach polityków ważyć,
I na tej podstawie ich sympatią darzyć?
Lub pomierzyć im wszystkim stopy albo nosy,
I tych co norm nie spełnią wyrzucić do fosy.
Lub wprowadzić kolejny enty już podatek
Od tych beznadziejnych politycznych gadek?
Niechajże wreszcie zabłyśnie prawda oczywista,
Że gdzie dwóch się bije, tam trzeci korzysta!
I oby na tych waśniach Polska nie straciła
Jeszcze reszty tego, co niegdyś wywalczyła!
13 stycznia 2005 r.

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @leszek piotr laskowski piękne nawiązanie do J.Brzechwy.
    • W końcu przychodzi dzień, kiedy otwierasz oczy. Stoisz z boku jak cień, patrzysz, jak los się toczy... W głowie natrętna myśl – jak smutne ten ktoś ma życie. Na zewnątrz niby OK, a dusza płacze skrycie. Miotasz się, nie wiesz, co począć: czy pomóc do głosu dojść duszy? Czy zamknąć oczy, odpocząć, spróbować znów ból zagłuszyć... I chciałoby się tym cieniem zostać, nie czuć, nie cierpieć, nie dusić... Z tej matni w końcu wydostać i losu więcej nie kusić... Ten jeden, ostatni raz oczy zamykasz znowu. To jeszcze nie ten czas...  
    • @Maya. Powstało to z wylosowanymi słowami: konik, akordeon, moneta i obraz 
    • Usta trzymają strukturę Jej postaci białe liczne Wirują w piersi o pierwszeństwo Walczą wściekłe zdziry, małe dziwki Słodkie kochanki i te dobre dobre Dziewczyny
    • Spokój. Co to jest spokój? Gdzie możemy go znaleźć? Dużo ludzi szuka go, dąży do odnalezienia, ale on się ukrywa. Szukają go w obrazach, w utworach, w filmach i może niektórzy go tam znajdą,   Ale przecież nie jesteśmy tacy sami. Nikt nie jest taki sam.   Ludzie mogą znajdować spokój i stan odpoczynku w momentach  np.Wspomnieniach.   Wspominanie o dawnych czasach, gdy w tle naszego życia leciała spokojna muzyka grana na akordeonie, Gdy na pastwiskach biegały koniki, ptaszki ćwierkały, a ludzie byli mniej spięci.   Teraz w świecie całego biegania, spieszenia się wszędzie, ludzie oddali by dużo , a może i nawet wszystko. Każdą Monetę, Każdą Rzecz tylko by uciec od napięcia które czują na codzień. Uciekają od współczesnego świata gdzie na porządku dziennym jest mało dobra. Uciekają do młodych lat. Lat bez zobowiązań i bez stresu przed każdym następnym krokiem. Uciekają do Spokoju.
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...