Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Zamknij mi powieki,
Uśpij mnie na wieki,
Tylko to mi pomóc może,
Zrób to jesli mnie kochasz Boże...

Lekkie muśnięcie Twych ust
wprawiło powieki w ruch.
Zniknęło światło,
Wszystko zgasło,
Została tylko Twoja twarz.
Senne marzenia,
które są nie do spełnienia.
Ostatnia chwila, ostatnie spojrzenie,
Twe piękne oczy, usta,
słodki pocałunek...
Ostatnie życia tchnienie.
Uśmiech na ustach, a w oku łza,
Serce zwalnia, ustaje rytm,
jedna chwila nim nastanie świt.
Teraz w Twych ramionach,
czułością i śmiercią otulona.
Oddaje swe życie za tę chwilę,
bo jesteś dla mnie warty aż tyle.
Umieram z radością w sercu,
będąc z Tobą tu w tym miejscu.

Bóg zamyka mi powieki,
Zasypiam na wieki...

Opublikowano

Nata Kruk dzieki za dobre slowa, juz myslalam ze wszyscy po kolei mnie zjada za ten wiersz. Wiem, nie umie pisac, poprostu pisze co czuje, a ze to mi nie wychodzi za bardzo... dzieki za spostrzezenie na koncu chyba powinno byc tak jak napisalas.
Pozdrawiam

  • 1 miesiąc temu...
Opublikowano

Według mnie ten wiersz wcale nie jest banalny!!! i jezeli ktos zaczyna czytać i nie kończy a później śmie to komentować to ma troche nie pokolei!!jak można nie przeczytać czegos do konca i stawiac ocene!wiersz mi sie podoba jest o uczuciach i nie mozna patrzec tylko na stylistyke ale takze na to co autor chcial ptrzekazac!!!

  • 8 miesięcy temu...
Opublikowano

T A... czytałam i... skasowałam mój zapis... wrócę słowem jednym.. że nie warto ginąć, umierać dla nikogo..... może dla własnych dzieci...tak. Ale w życiu, zapewne nie raz będzie okazja do poznania kogoś, kto w jakiś spoóśb nam przypadnie do gustu.
Jeśli pisałam ,że wiersz zrobił wrażenie, to mialam na myśłi głównie Twój stan wewnętrzny, bo... sam wiersz.. wybacz... pozostawia wiele do życzenia.

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Przypominasz bombę skonstruowaną w letnio-jesienne noce czarna wiedźma obracała w grabiach gałęzie szeptał srebrem płacąc ciszą wkupiony w jej istnienie zimne miał oblicze z twojej strony ciemnej po kwiatku pępek miodowy smak z ogonkiem z sadu
    • @MIROSŁAW C.   Tak myślałam. :) Oby się tak stało! Pozdrawiam. :) @bazyl_prost  Być może - ale nie potrafię tego przełożyć na język ludzkich zachowań. Pozdrawiam.  
    • @Gosława Rozumiem to.  Moją najlepszą przyjaciółką była Babcia - niezwykle mądra i kochająca, zawsze wspierająca. Odeszła za wcześnie i do tej pory jest mi strasznie jej brak. Pozdrawiam. 
    • @andrew   Człowiek jako ogród  Boży - piękna modlitwa. "Możemy wydać dobre lub złe owoce" - tak, mamy wolną wolę. "Świat nie pójdzie na dno , póki Jesteś Panie" - wiara jako kotwica w chaosie. :) Pozdrawiam. 
    • @andrew   Na pewno się spotkałeś.  "Wina wpajana przez religijne wychowanie" to pojęcie z psychologii, odnoszące się do poczucia winy nabytego w wyniku stosowania religijnych norm i zakazów, często w sposób dysfunkcyjny. Przykładowe "winy" - poczucie grzechu za myśli seksualne, wstyd związany z własnym ciałem i jego funkcjami, wstyd za zwątpienie w wiarę czy zadawanie pytań. Przekonanie, że sama myśl o czymś "złym" jest równie grzeszna jak czyn. To zjawisko bywa szczególnie problematyczne, gdy poczucie winy dotyczy normalnych, zdrowych aspektów rozwoju człowieka i prowadzi do długotrwałych problemów psychologicznych. Kluczowy mechanizm wpajania tej winy - to groźba, że Bóg ukarze piekłem za takie zachowania. U dzieci tworzy się trauma. A to ma swoje przełożenie na życie dorosłe. Sama byłam świadkiem takiego postępowania. Na przystanku była starsza kobieta (opiekunka, babcia?) z 3-4 - latkiem. Chłopczyk interesował się hałdą żwiru, która leżała obok, bo ulica była przebudowywana. Wybierał z niej kamyki, co nie podobało się kobiecie. Po którejś tam uwadze, aby nie brudził się, stwierdziła - zobaczysz , że "bozia utnie ci te nieposłuszne paluszki." A potem dziecko patrzyło wystraszone na swoje ręce. W dziecku tworzy się lęk przed karą, która jest niewyobrażalnie straszna. I która kojarzy się z "bozią" - niestety!  Obecnie młodsi rodzice już raczej nie stosują takiego wychowania, ale starsi a zwłaszcza ich rodzice (dziadkowie, pradziadkowie) - już tak.   Pozdrawiam           
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...