Kropla

[Hanka Ciebiera]

Spłynęła po moim policzku na samą górę
aż do nieświadmości
Wędruję po nieznanych drogach,
żebyś poczuł ból zadany przez siebie
Bez życia nie ma smierci - powiedziałeś kiedyś,
a teraz możesz mi wytłumaczyć - czy bez śmierci nie ma życia?

Kolejna łza wyżerająca delikatną skórę
Kolejna łza sucha aż do bólu,

a teraz mi powiedz, dlaczego znów przyszedłeś - po miłość?
czemu wciąż rzucasz ziarno na wyschniętą ziemię?
nieczego się nie nauczyłeś?

[Zielony promyczek]

Fajny wiersz, dobrze się czyta, choć temat nie jest łatwy i przyjemny. Podoba mi się!

[Karol_Cioł]

Jakoś do mnie nie trafia. Nie przepadam za wierszami o nieszczęśliwej miłości, przeważnie mnie nudzą.

''Wędruję po nieznanych drogach,
żebyś poczuł ból zadany przez siebie''

zupełnie nie kapuje tego fragmentu, skoro podmiot wędruje, to pewnie on poczuje ból.
To za ciężkie dla mnie.

Pozdrawiam Ciołek

[Ewa Rajska]

takie mieszane uczucia mam- czyta się dobrze, ale nie trafia.ale to już pewnie bardziej moja wina:)
a ten fragment, co Karolowi nie leży, to mnie sie podoba:)

pozdrawiam serdecznie!
ER

[M._Krzywak]

Bez życia nie ma smierci - powiedziałeś kiedyś,
a teraz możesz mi wytłumaczyć - czy bez śmierci nie ma życia?

Dośc zawikłane jak dla mnie.

Spłynęła po moim policzku na samą górę
aż do nieświadmości

Ruch wertykalny w dół do góry ? Bez sensu.

Wędruję po nieznanych drogach,
żebyś poczuł ból zadany przez siebie

Komu nieznanych ? Jak można nie poczuc bólu zadawanego przez siebie ? Też nie rozumiem.
Ja na nie, niestety.
Pozdrawiam.