Wiersz lekko zniecierpliwiony

[polina]

Odkrylabym ci nowe niebo
sklepienie nocnej konchy ciała.
Gwiazdy bym nowe utwierdziła,
promienny oczu blask rozlała.
Zawiałabym tumanem włosów,
falą u stóp zacalowała.
Wargi rozwarte w świt różowy
wieściłyby ci czas kochania.
Byłabym światem, listkiem, burzą,
szalikiem, lilią i koralem.
Spójrz, czeka furtka uchylona
i czekam ja i czekam stale.
A ty wciąż gderasz i grymasisz,
jak kwazar* dziwny i daleki
i wolisz mieć akwarium szklane,
zamiast tętniącej, szumnej rzeki.

* kwazar- ciało niebieskie krążące po peryferiach galaktyki:)

[tom zdanowicz]

hejka! wiersz dosc prosto napisany i to mi sie w nim podoba. dosyc mam juz skomplikowanych i ciężkich do zrozumienia wierszy. Takie mógł sobie pisać Białoszewski i teraz sie tego musimy uczyć w szkole:) ale twój utwór jest piekny. Zacytowłbym go bez wahania w trakcie romantycznej kolacji. choćby po to by zobaczyć reakcję na ostatnie dwa wersy:) pozdrawiam!!!

[Nata_Kruk]

Owszem, napisany prosto, ale za to jak miło dla ucha..:).. czytałam go kilka razy i za każdym kolejnym urzeka mnie jeszcze bardziej. wg mnie rymy dobrane są dobrze, całośc czyta się znakomicie, a zakończenie , jej..:O.. nie wiem, na co jeszcze ten.. X.. czeka...;-)) Pozdrawiam Cię Polino...:)