Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Ostatni oddech

Stafi
 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

Stafi

Stafi

Opublikowano
  • Autor
Opublikowano

Zapytam otchłani jak żyć by czuć?
Do ostatniej chwili wstrzymać oddech i (...)
zachłysnąć się świadomością tego co mija.

A potem znów pozwolić by oddech trwał.
Rozkoszować się każdym tchnieniem powietrza i (..)
wzbić się poza granice nicości, by tam pojąć swój sens.

Swoim krzykiem sprawić by wróciło życie i (...)
na nowo toczyć syzyfowy krąg istnienia.
Jakże doskonalszy od tego, który właśnie w tej chwili- mija.

Nata_Kruk

Nata_Kruk

Opublikowano
Opublikowano

Wyczuwam w tym wierszu głeboką zadumę nad życiem, chyba nie zawsze takim, jakiego bysmy oczekiwali. Jakoś smutkiem powiewa..:(..ale i tak warto... rozkoszować się każdym tchnieniem powetrza..:)............pozdrawiam.

Stafi

Stafi

Opublikowano
  • Autor
Opublikowano

Dziękuję za komentarz i pozdrowienia. Niestety na taką zadumę skazani jesteśmy co dnia. A przecież każda chwila inaczej nastraja .a jeszcze inaczej odbiera to otoczenie (...).Pozdrawiam.

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • hollow man
      fala

      Przez hollow man · Opublikowano

      @Charismafilos Dużo o wiośnie, to wróciłem na plażę przy minus siedem :)
    • piąteprzezdziesiąte
      Półpościec, czyli Dzień Garkotłuka

      Przez piąteprzezdziesiąte · Opublikowano

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      Nata

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      , Przez sugestie również zaczęłam czytać półpasiec Dziękuję za odwiedzinki!   wierszyki, Kiedyś były ciekawe zwyczaje. Jestem ciekawa, czy gdzieś w Polsce półpościec jest wciąż żywy... Dziękuję za odwiedzinki!   @Wiechu J. K. @Poet Ka Dziękuję Wam!    
    • vioara stelelor
      Moja żona Mistrz Zen

      Przez vioara stelelor · Opublikowano

      @ProszalnyZnakomity. Po pierwsze - urzekł mnie humor - kapitalne porównanie żony do Mistrza Zen - czyli uczynienie z niej takiej domowej, codziennej wyroczni dla peela, który żartobliwie przyznaje, że postrzega ją jako skarbnicę mądrości i przewodnika duchowego, podczas gdy on sam bywa często taki nieogarnięty.  

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

        Oddanie emocjonalne ulega metamorfozie i przemienia się w oddanie wysiłkowi fizycznemu, w zapalczywą harówkę - i dla peela to ma większy sens, niż jego dotychczasowa pogoń za nie wiadomo jakimi iluzjami życiowych celów.     To jest absolutnie wspaniałe! Opowiada historię o odnajdowaniu siebie - nie w natchnieniu patetycznych uniesień, nie w mistycznym besserwiserstwie, ale w tym, co proste, zwyczajne i wymagające naszego potu, krwi i łez.   Myślę też, że ta praca w ogrodzie jest również ważna z punktu widzenia relacji peela z kobietą, którą kocha. Bardzo możliwe, że chciał być dla niej nie wiadomo kim, starał się dorównać jakiemuś złudzeniu niedoścignionego ideału. Dlatego szukał mistrzowskich wskazówek. Tymczasem najpełniej i najmocniej owa więź realizuje się w wymiarze ludzkim, rudymentarnym. Gdy z balonika wyobrażeń o sobie samym i o własnej egzystencjalnej drodze schodzi patos, a zostaje działanie - można poczuć niezwykły stan spełnienia. I jako jednostka, i w związku. Pojawia się współobecność, opisana jako oddychanie w tym samym tempie. Po pracy - pewnie ten oddech jest szybszy, lepiej dotlenia, o wiele skuteczniej unosi.
    • andrew
      Życie tęskni za kolorami

      Przez andrew · Opublikowano

      @vioara stelelor

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

    • vioara stelelor
      Pierożki

      Przez vioara stelelor · Opublikowano

      @wierszyki Są takie miejsca, gdzie życie zawsze toczy się na granicy. i nie tylko tej na mapie, bo ona jest symbolem wszystkich innych. Zawsze istnieje jakieś rozdarcie, jakieś pomiędzy.

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...