fabryka fałszu

[Jakub Małczyński]

co dzień słyszę terkot taśmy produkcyjnej
i patrzę jak wśród labiryntów kłamstwa
płyną na niej nowe twarze

zewsząd krzyczą szeregi zdradliwych rąk
a oczy łzawią z nieszczęścia

przez wybite szyby słychać szept pomówień,
w powietrzu unoszą się mgły złych instynktów,
uosobienia zdardy i fałszu

kabotyńskie, czarne koty
stojące pod drabiną plując przez ramię
liczą na to, że nikt ich nie rozpozna

zakłamanie, hipokryzja i krwista obłuda
pną się po ścianach jak winna latorośl
wplatając w swe kordony tych, co uwierzli

bez wyrzutów sumienia z chciwym, lubieżnym
uśmiechem
tumanią kolejnych "wybrańców" fikcji

z wielką ulgą opuszczam mury więzienia pamięci,
wolnej woli i własnego zdania oraz
ściany spowite szyderczym cieniem
smogu zależności

[Księżycowa Łza]

Ojej. Ojejku jej.
Strasznie przytłaczające. Ciężkie, ciężko się czyta, ciężko mi było przebrnąć.
Nie wiem, co autor chciał w tym wierszu skrytykować, ale zbyt głęboka krytyka staje się nieczytelna dla postronnych odbiorców.

Mnie sie nie.

[M._Krzywak]

Jak bym miał krytykowac teorie Peipera, zrobiłbym dokładnie w ten sposób :) Chodzi mi szczególnie o początek. Zresztą dobra krytyka tej masowości, seryjności, sztuczności wydaje się byc na czasie. A gdy dochodzi treśc w miarę oryginalna (piszę tak, bo jest kilka epitetów stałych, jak np. szyderczy śmiech), wydaje mi się, że mogę spokojnie zaplusowac.
Pozdrawiam.