Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

kobiety są zadelikatne dla mężczyzn
żal odbija się od razu bądź za kratami
mówiąc ‘dlaczego ją skatowałem
była taka delikatna’ dobrze wiedział

widać źle wymierzył złość w stronę
aksamitnej ściany komórek
bez powodu
nie można rozedrzeć gdy jest się ostrożnym
trzeba uważać na nadostrożność może zabić


między kobietą a mężczyzną
jest zawsze jakaś nadwrażliwość która
naciąga wrażenie że jest w porządku

kiedyś one nas uduszą jak pranie
wykręcą do ostatniej kropli mszcząc się
za uniewinnienie czarnej dumy

wybielacz w rękach faceta – znaczne
szaleństwo na śmierć

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.




zadelikatne - jeśli chodzi o
za delikatne
to celowo łącznie

ale jeśli chodzi o zadelikatne w znaczeniu to już odczytaj wiersz
"do końca"

tu nie ma nic z fantazji
tak jest w życiu

dzięki

bywaj
Opublikowano

jeśli o życiu mowa to faceci duszą częściej niż kobitki :)
wybielają zdrady, wykręcają sianem itp.

ale ja nie o tym.
gadam o wierszu, który nie ma w sobie odrobiny chęci bycia lepszym, jeśli wiesz o czym mówię. sprawę potraktowałeś bardzo powierzchownie. niema głębi, oczekiwań.
wszystko podane na tacy. i nie stawiam pueela w twojej sytuacji ale marnie z nim, kurna ;)

pozdrawiam buntownika :)

lucy

Opublikowano

Powiedz mi, co Ty robiłeś w 6,7 klasie podstawówki, kiedy większość dzieci nudziła się na lekcjach słuchając przydługich wykładów o konstrukcji zdania. Wiesz: podmiot, orzeczenie, dopełnienie, przydawka i takie tam drobnostki?

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.




nudziłem się razem z nimi

jeśli chodzi o za delikatność no to
nie jest karalne jak się połączy
a jak oczy bolą no to już nie moja sprawa
ale pewnie jest masa błędów których niby ja
nie widzę a trzeba by było cały wiersz zmienić

tak bełkot kolejny no wybacz
już mam taki defekt
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.




nudziłem się razem z nimi

jeśli chodzi o za delikatność no to
nie jest karalne jak się połączy
a jak oczy bolą no to już nie moja sprawa
ale pewnie jest masa błędów których niby ja
nie widzę a trzeba by było cały wiersz zmienić

tak bełkot kolejny no wybacz
już mam taki defekt

Nie, drogi Tomaszu, nie chodzi o za delitakne, tylko o składnie. Awtemaciezadelikatnietomaszracjemoznałączyćwyrazyitowcaleniejestkaralne.
na upartego pisanie nie po polsku tez nie jest karalne.
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



no właśnie więc "nasz bełkot" który ty zacząłeś był niepotrzebny skoro Ty wiesz że ja piszę na upartego nie po polsku a ja wiem że masz rację skoro ty tak uważasz bo ja tak nie uważam

przecież każdy ma inne zdanie
a przynajmniej powinien mieć


wiecżyczęjaknajbardziejpoprawnychjęzykowoigramatyczniewierszy

jest wielu którzy nie potrafią pisać
i szkoda mi trochę ciebie ze tak się przejmujesz mną ;)

albo raczej moim "tumanizmem" co do zapisywania tego co chcę
zaszyfrować bo przecież nie przekazać

ale wszystko to tak sobie piszę aby uświadomić Ciebie w jaki sposób możesz się
nabijać

bywaj złociutki znawco literatury
też chciałbym studiować to co Ty
no ale chyba jestem za tępy he
co za limeryk nadęty bhehehehe

pewnie nim nie jest bo się na tym nie znam
jak i na wierszach

wstydzę się tak wstydzę :P
heeee
co za ironia
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



no właśnie więc "nasz bełkot" który ty zacząłeś był niepotrzebny skoro Ty wiesz że ja piszę na upartego nie po polsku a ja wiem że masz rację skoro ty tak uważasz bo ja tak nie uważam

przecież każdy ma inne zdanie
a przynajmniej powinien mieć


wiecżyczęjaknajbardziejpoprawnychjęzykowoigramatyczniewierszy

jest wielu którzy nie potrafią pisać
i szkoda mi trochę ciebie ze tak się przejmujesz mną ;)

albo raczej moim "tumanizmem" co do zapisywania tego co chcę
zaszyfrować bo przecież nie przekazać

ale wszystko to tak sobie piszę aby uświadomić Ciebie w jaki sposób możesz się
nabijać

bywaj złociutki znawco literatury
też chciałbym studiować to co Ty
no ale chyba jestem za tępy he
co za limeryk nadęty bhehehehe

pewnie nim nie jest bo się na tym nie znam
jak i na wierszach

wstydzę się tak wstydzę :P
heeee
co za ironia

Bardzo mi przykro że się z Ciebie naigrywuje (a właściwie, że muszę), ale czynię to tylko i wyłącznie po to, aby pod Twoimi dziełami nie było samych zachwytów, przez co jakiś nowicjusz poznałby tylko jeden punkt widzenia i nie daj boże powędrował w strone bełkotliwej twórczość z negatywnym skutkiem.

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
  • Ostatnio w Warsztacie

    •   Klaustrofobia podziemi rosła, im bardziej puste okazywały się kolejne pomieszczenia, nagie i ascetyczne w swoich małych pokutach. Brakowało jednego przejścia, aby cały poziom tworzył jeden spójny cykl, krąg piekieł, albo aureolę na głowie kościoła przemysłu. 

        Zderzony z ostatnią ścianą, Karol odwrócił się, żeby spojrzeć na ślady butów wybite w zalegającym prochu. Nie martwiąc się o pobrudzone spodnie, usiadł na ziemi i, aby nie musieć zamykać oczu, wyłączył latarkę. Rozczarowanie. Nienasycenie. Karol był zawiedziony - nawet nie fabryką, lecz samym sobą. Ciemność trzymała go w serdecznym uścisku, ale nadal dało się wyczuć drżenia przestrzeni z każdym przejeżdżającym samochodem, a spomiędzy zawieszonej pleśni przebijał się zapach płynu do prania. Może właśnie o to chodziło? Centrum zniewolenia jesteśmy my sami, próbujemy uciekać w egzotyczne kraje lub kariery, a mimo tego i tak nie możemy nigdzie znaleźć miejsca brutalnie prawdziwego, brudnego absolutu istnienia. Człowieka chowa się czystego, a dopiero jego zadaniem jest samogwałt - wyrwanie ze swoich trzewi czegoś, czym faktycznie można by powiedzieć, że się jest (bo przecież chyba nie ,,piątoklasistą”?). Mały chłopczyk zastanowił się nad zdjęciem z siebie wszystkich ubrań (o zgrozo - ubrań ,,do szkoły”), nad pozbyciem się fetoru higieny. Nie, to nie to, to byłoby głupie - myśli chłopaka wróciły z powrotem pod ziemię.

        Strużki wody zostawiały rude ścieżki spływając powoli po ścianach. Kiedy Karol z rodzicami mieszkali jeszcze w biedzie, w nędznym domku pod miastem, całe dnie upływały mu w jego ,,bazie” - wciśniętej pomiędzy rosnące na działce drzewa a siatkę ogrodzenia. Ze wstydem wspominał do dzisiaj dzień, kiedy grupka dzieci w jego wieku, w czystych ubraniach, na kolorowych rowerach, zapuściła się w jego ulicę (co było na tyle niezwykłą rzadkością, że jest to jedyna taka sytuacja, jaką Karol pamiętał), aż spotkali go, skulonego w swojej kryjówce. Z dziecinną ochotą próbowali z nim zacząć rozmowę, lecz on, jak nieoswojony dzikus, nie był nawet w stanie spojrzeć im w oczy. Speszeni, ruszyli dalej błotnistą drogą, która prowadziła chyba tylko do jakiejś żwirowni (sam Karol nigdy nie zagłębił się w tę uliczkę dalej niż koniec jego działki), najpewniej zapominając o dziwaku już w następnej minucie. Lecz Karol pamiętał to do dzisiaj. Pamiętał, jak po długiej minucie wreszcie dotarł do niego sens sytuacji, rzucił się on wtedy biegiem przez działkę, wyskakując spomiędzy krzaków na otwarte pole, biegł przez wysoką trawę z nadzieją zobaczenia jeszcze błysku ich plecaków, lecz przywarł wreszcie policzkiem do ogrodzenia, a na uliczce panowała absolutna cisza. Karol-dzikus wyrywał się z jakiegoś rezerwatu, wracając teraz na powierzchnię świadomości chłopca, jakby między rurami piwnicznej kotłowni odnalazł komfort zapomnianej bazy. 

  • Najczęściej komentowane w ostatnich 7 dniach



×
×
  • Dodaj nową pozycję...