" schody "

[Ewa_Wilkowska]

Schody


kręte,zimne i kamienne
prowadzące w dół lub w górę
schody stare i dziwaczne
wykręcone starca dłonie

zwodzą nas swym złudnym czarem
tajemnicą, bluszczu wonią
są skłócone z życia darem
wraz z zegarem są pogonią

nie wiadomo kiedy nagle
wyrwie się z zadumy starzec
mętne ścieżki jak we mgle
koniec schodów - jest kobierzec

trudne było starca życie
poplątane drogi bluszczem
nie żałuje końca bycia
płaczą schody wielkim deszczem...

[Kai_Fist]

starzec, bluszcz, schody, - powtórzenia, powtórzenia, powtórzenia
to w tym wypadku nie jest dobre,

namotany strasznie ten wiersz, taki chaotycznie-opowiadaniowo-przegadany,

Pozdrawiam,
Kai Fist
[sub]Tekst był edytowany przez Kai Fist dnia 23-11-2003 19:41.[/sub]

[Ewa_Wilkowska]

Kai, całe życie jest namotane,chybaże u Ciebie luzik :-)
a poza tym czyżby Twoje zdolności empatyczne, drogi krytyku (chyba takowe posiadasz)zawodziły...

[Ewa_Wilkowska]

o rany, zrobiłam błąd - "chyba, że" pisze się osobno - i pewnie zaraz mi to wypomnisz .. ale już się poprawiłam ...

Pozdr. :-)

[Seweryn Muszkowski]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Dzieci, coraz wiecej.

s.m
[sub]Tekst był edytowany przez Seweryn Muszkowski dnia 23-11-2003 22:53.[/sub]

[Kai_Fist]

Autorka lubi się ze mną droczyć, fajnie :)

ale błędów w komentarzach nie komentuję,
głównie te takie powtórzenia gdybyś Droga Autorka zechciała może kiedyś wywalić jakoś, wówczas nie było by tak strasznie c-o-p ;)

Pozdrawiam,
Kai Fist

[Ewa_Wilkowska]

Sewerynie,ponoć ludzie z wiekiem dziecinnieją.
Pozdr.
[sub]Tekst był edytowany przez Ewa_Wilkowska dnia 24-11-2003 21:46.[/sub]