tło stanowi rodzaj kalendarza

[Marta.LŚ]

rozdwojona wydana na pastwę
urojonego wiatru krążę jak liść
wśród i pomiędzy innymi

ulice wykoślawiły się od
nadmiaru domy zmalały
do wielkości czekoladek
ustawiam je z niesmakiem
na krawędzi źrenic wirują

ciała ulicznych nieznajomych
jak roziskrzone skrzydła ćmy
pod sztucznym półksiężycem
rozpylają korzenne mgły

kardamon gorczycę czarny pieprz

łzy

najlżejszy powiew sam jego oddech
splata napięte nerwy jakby chciał
zasznurować nam buty

usta

zamykam powieki
zaczynam się na krawędzi ciszy
w lęku przed

niejasnością

[Agnieszka Szewczykowska]

klimat - podoba mi się, ale muszę przeczytac jeszcze kilka razy, bo muszę zglebic wiersz, ale... wstepnie podoba mi się :) pozdrawiam!

[Tali Maciej]

oj naprawdę jest tu dużo dobrego, jak wspomniała Agnieszka tekst ma niesamowity klimat, i jest kilka fajnych gierek słownych np . "zasznurować -usta" "czarny pieprz -łzy" "roziskrzone skrzydła ćmy pod sztucznym półksiężycem"

wiersz biorę do ulu, aby mi jeszcze pobzyczał za uchem

nisko się kłaniam i pozdrawiam

[Julia Valentine]

dobry; choć pierwsza strofa wydaje mi się nieco przekombinowana; w drugiej strofie nie potrafię się przekonać do wersyfikacji - jakby zbyt wiele było tam kategorycznych (a moim zdniem nie do końca potrzebnych) cięć; nie jestem też pewna czy dobrym pomysłam jest tak mocno zaznaczać i podkreślać słowo łzy czy usta;
puenta jest nieciekawa i w sumie ograna;
wiersz ma swoje dobre momenty, niezły nastrój, ale wg mnie, warto jeszcze trochę nad nim posiedzieć;

pozdrawiam serdecznie

PS co do lęku przed niejasnością - czytałaś Utopię Szymborskiej?

[Stanisław Kamykowski]

to, że ma przyjemny klimat już wiesz
jak również wspomniano o kilkukrotnym przeczytaniu, aby wpełni zagłębić się w utwór, ale to dobrze, bo co szybko do głowy wejdzie-równie szybko wyjdzie, a co przyswajamy trochę wolniej na dużej zostaje
ja też muszę go jeszcze poprzyswajać, pozdrawiam;-)