Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

jestem
tak o tym warto pisać
wiersze – tylko te najkrótsze
w których jeż lubi jesień
a bałwan to nie sąsiad
tylko zimnolubny właściciel marchewki

- zdecydowanie piszę wyraziście
dwuznaczne aluzje wybacza się
tylko prostytutkom i poetom

jestem
Kartezjusz wspomniał coś jeszcze (też)
o myśleniu

więc stoję (stoicko) i dumam
choć mogłoby się zdarzyć że usiądę
płatając czytelnikowi figla

- - -

lepiej nie interpretuj tych wersów
bo wtedy się dowiesz
i będziesz musiał wiedzieć

Opublikowano

Nie jestem ani trąbą, ani też bombą i nie muszę wszystkiego wiedzieć (na szczęście!), ale wersu od "więc" nie zaczynam!Nastąpiło jakieś rozdrobnienie w tzw."chciejstwie", bo wiesz miał być na temat "bycia" z przywołaniem nawet Sokratesa, aż tu nagle myślenie zeszło "siedzenie -stojąc" i w finale na komentatorów! Po co tyle tematów? Pozdrawiam.

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

A ja napiszę tak: nie pocę się, gdy czytam Twoje wiersze, ani też gdy czytam Gombrowicza. Tutaj czytam twoje teksty i wolno mi na taki sarkazm jaki przeanalizowałaś.Czy twoje strofy z zasady muszą być "porównywalne" z tekstami Witolda G? Bardzo serdecznie pozdrawiam.
Opublikowano

dzie wuszka: dzięki za docenienie:) i ciepłe słowa

Eugen: ja wogółe nie chce być porównywana ani z Gombrowiczem ani nikim innym kto tak dobrze pisze bo poprostu: za wysokie progi na agatkowe nogi, ale tytul z Gombrowicza miał na wstępie ostrzec czytelnika przed zbyt dosłonym odbieraniem wiersza: tzn. chciałąm nim wywołac owo przymrużenie oka konieczne do odczytania całosci:)

Pozdrawiam serdecznie wszystkich
Agata

Opublikowano

Kocico: jak bardzo mam mrużyć oczy:>?Dzieki za odwiedziny

Stanisławo dzięki za obiektywny odbiór;)

M.krzywiak: dziękuje za ciepłę słowa;0)szczególnie ze z efektami mimicznymi:P

Amras: musze wyrzucac myśnik:> jako starszy męzczyzna decyduj:P

Pozdrawiam wszytskich
Agata

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Przejmujący wiersz...wyobcowanie w dzisiejszym świecie najbardziej odczuwają starsi... dobrze to pokazałaś:):) dobrego dnia Violu:):
    • @Alicja_Wysocka Piękny, sensualny wiersz. Opowieść o romantycznej wędrówce, w której kolejne metafory są lustrami, odbijającymi niesamowitą głębię emocji.   Przewodnikiem po opisywanej rzeczywistości są doznania zmysłowe, otwierające w wyobraźni, jedna za drugą, urzekające, delikatne przestrzenie, które słowa wypełniają intensywnymi, namacalnymi wrażeniami.   Podoba mi się opis przechodzenia od twardości ziemi do miękkości piasku - jakby kończyło się coś męczącego, zaczynało coś radosnego.   Później opisywane obrazy są jak następujące po sobie odkrycia. Przeczucia i emocje konkretyzują się w tęsknocie za nieskończonością, głębią. Przyszło mi na myśl pojęcie - satori ( droga do niego wiedzie w tym tekście przez miłość). Metaforycznie - możliwe staje się do przeżycia, jako stan ducha i umysłu, jako zanurzenie w spokoju, harmonii, zrozumieniu tajemnicy istnienia. To pasuje do symboliki wody, morza.   Choć wiersz uczy także, że istnieje zawsze jakaś granica, która chroni człowieka przed roztopieniem się w absolucie. Ważne jest dążenie, zdejmowanie kolejnych zasłon, a nie cel sam w sobie, po którego osiągnięciu wszystko się kończy.   Adresat pewnie będzie bardziej, niż szczęśliwy, po przeczytaniu. A budzik? Trzeba znaleźć największy oraz najcięższy młotek w domu i przykurzyć mu w łeb.;)
    • @APM 

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      Oko w zimnym rosole zastyga, ech, te sny... :)
    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

       To jest jakiś pomysł, tylko trudniej się z nim zmierzyć :)
    • tyle spraw tyle słów tyle miejsc czeka na nas w kolejnej dobie ale z czasem dojrzewa myśl że już pora rozgościć się w sobie    
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...