Zagubiona

[Zielony promyczek]

Zagubiona
od drzewa do drzewa
Maluje liście
kolorem przerażenia

Krzyk
podnosi się
na wierzchołki
odbija echem
i wraca

Nie spłoszył
nawet źdźbła

Z każdym krokiem
nadzieja
spada w ciemność

Przed świtem
szuka dnia

Dzień
znajduje ją
w ramionach

[Cassiel]

bez incipitu byłoby znacznie lepiej,
gdyby mocniej spointować byłoby bardziej obficie,
a gdyby wyciąć rzeczowniki z zeszytów gimnazjalistek -
to wyszłoby naprawdę nieźle - bo widać celowe konfliktowanie

pozdrówka ;)

[Julia Valentine]

słabo;

nie rozumiem po co wielkie litery co jakiś czas;
kolor przerażenia - czyli jaki? - nie lepiej wyrazić przerażenie kolorem?;
swoją drogą, wydaje mi się, że niepotrzebnie powtórzyłaś Zagubiona w pierwszym wersie (i tak wiadomo o co chodzi - po tytule);
weresyfikacja też, moim zdaniem, kuleje - jakby była nie do końca przemyślana;
no i nie rozumiem w jakich ramionach? czyich? no i czy nadzieja szuka dnia czy ktoś inny - dużo tu, wg mnie, nielogiczności;

tak czy inaczej wiersz kompletnie do mnie nie trafia; nie widzę tu niczego głębszego;

pozdrawiam serdecznie