W pogoni za miłością..wiersz 3.. <czary-mary>

[marynika gragar]

Od tylu lat czekam na tę miłość
serce dniem i nocą trzyma drzwi otwarte
marzeniami kreślę swoją jasną przyszłość
postawiłam wszystko dziś na jedną kartę.

Boję się zgasić nadzieji płomyka
kiedy samotność za szczęście mi dana
młodość z mych dłoni cicho się wymyka
ja chcę, ja muszę być kochana!!!

Zaklinam niebo ,zaklinam ziemię,
zaklinam wszystko co martwe, co żywe
obudżcie miłość co w świecie gdzieś drzemie
wskażcie jej dom mój, wskażcie jej dziewczyne;

Dziewczynę która w bezsilności swojej
do gwiazd się ucieka , wróżki o los pyta
a wróżka znając serca niepokoje
powtarza cichym głosem ,miłość ja cię
WZYWAM,,,WZYWAM,,,WZYWAM,,,.........

[M._Krzywak]

Patos nadaje tonu. Czasem i on pomaga, jak w 3 strofie. W przedostatnim wersie powinno byc chyba "miłości". Nie moge napisac, że rewelacja, ale tez nie napiszę, że wiersz jest zły. Szkoda, że motyw miłości jest tak wyświechtany i ciężko odbic się od pewnego poziomu.
Ale za szczerośc i odwagę ( tak, tak)... Akurat czas wolny, popracowac nad warsztatem.
Pozdrawiam.

[Gość]

przesyt, przesyt, przesyt, przesyt,
nie-poezją, nie- poezją,
poezją, poezją
wierszami, nie- wierszami,. ja wzywam!- e tam

[Tali Maciej]

przez trzymanie się ściśle formy , psujesz przekaz bo

"Boję się zgasić nadzieji płomyka" fraza zrobina na siłę zwłaszcza te " płomyka: niefortunne płomyka jest tylko po to aby się rymowało

ja jestem na nie, może przez ten patos, może przez słaby niedopracowany rym, a może poprostu czytając na forum wiersze rymowane o miłości nic w nich nie odnajduję, brak tej głębi i mistyki jaka powinna towarzyszyć podjętej tematyce

nisko się kłaniam i pozdrawiam