Nimfa

[Sufler 10]

Zielona polana
Wieczność uwięziona pod śniegiem
Nocą oddycha niebem
Tą figurą spokoju
Białą ciszą siedmiu gwiazd

Złotogłosy słowik
Niestrudzonym pięknem
Słowem, dźwiękiem, ciszą
Tnie zasłonę czerni
Upojony rąbkiem świtu

Łza, milionbarwna chwila tęczy
W blasku Słońca migotała
Boską soczystością
Naiwnością dziecka
W srebrnej kołysce wiatru
Zasnęła zakochana

Tak spokojnie…

[M._Krzywak]

Przyjemny wiersz, rzadko (no, nie aż tak) czytam takie wiersze. Teraz jestem na tak, bo naprawde jest to ładne, przy 20 podobnym byłbym już na nie.
I plus za wrażliwośc, za wyobraźnie, właśnie ten spokój i malarskośc wiersza. Plus za pewne dośc ciekawe pomysły własne.
Ja na tak.
Pozdrawiam.

[Taki jeden Sweet]

Jeśli się już w współczesności bierzemy za wtórności i obrazki z powszednich epok oraz obrazy ich twórców to staramy się przynajmniej spróbować odkryć drugie dno tutaj nie widzę nawet zaczątku

[Tali Maciej]

to fakt że brakuję za słowami jakiejś głębi, ale ogólnie całość dość przyjemnie napisana, lekko się czytało i za to masz plusa
poczekam na następne prace i może wtedy mnie bardziej zaskoczysz bo jak narazie przeczytałem skomentowałem i zapomniałem

nisko sie kłaniam i pozdraiwam