Agnieszka_Gruszko Opublikowano 4 Września 2004 Autor Zgłoś Opublikowano 4 Września 2004 kołysze mną dziurawa łódź wśród oceanu płomieni na ramieniu wsparta głowa czarne dziury źrenic w beznamiętnych oczach kołysze mną jaskrawa nić nad głowami rozplątana w poprzek na manowcach kolan dłoń ususzone kwiaty zakleszczone w palcach kołysze mną ostatni takt w powietrzu drży jak cichy boskości swej zlękniony kształt na włos nizane sny
Piotr_Mogri Opublikowano 4 Września 2004 Zgłoś Opublikowano 4 Września 2004 podoba mi się... tylko pierwsza zwrotka zbyt dosłowna natomiast "na włos nizane sny" niesamowite... Pozdrawiam gorąco Piotr Mogri
Tommy Jantarek Opublikowano 4 Września 2004 Zgłoś Opublikowano 4 Września 2004 Wzruszający wiersz, biorę do siebie choć nie lubię patrzeć na tak zgaszonych ludzi. Pozdrawiam
Patryk Opublikowano 4 Września 2004 Zgłoś Opublikowano 4 Września 2004 bomba..."boskości swej zlękniony kształt na włos nizane sny"tego się nie czyta ,to samo się wbija w pamięć....zabieram do schowka,pozdrawiam patryk
Rekomendowane odpowiedzi
Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto
Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.
Zarejestruj nowe konto
Załóż nowe konto. To bardzo proste!
Zarejestruj sięZaloguj się
Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.
Zaloguj się