Apatia

[Krzysztof]

Tak źle się czuję, tonę w chorobie,
Znika pewność, obronne bariery,
Apatia budzi się w zmarzłym swym grobie
I znów następują tygodnie jej ery.

Nadchodzi, ciemne chwile zwiastuje,
Otacza umysł swą niepewnością,
Rządzi myślami, więc rządzi, co czuję,
I złoto nadziei okrywa szarością.

Myśleć nigdy ja nie przestaję,
Więc ma mnie całego pod swoją kontrolą.
Nie pierwszy raz przed twarzą jej wstaję,
To będę się bronić siłą i wolą!

Powstanę z łóżka z głębokim oddechem,
Herbaty zaparzę, w fotelu usiądę,
Rozjaśnię nastrój szczerym uśmiechem
I cały swój umysł w poezję pogrążę.

[Waldemar Talar]

Poezja lekarstwem na apatie.
Podoba mi się .
Pozdrawiam życze zdrówka Waldek

[Yasioo Zimiński]

"...tygodnie jej ery"
a ogólnie to wiersz jest normalny. pozdrawiam