To wszystko
-
Ostatnio w Warsztacie
-
Gizel-la 2 468
@wiedźma@violetta@Marek.zak1 dziękuję !
1
-
-
Najczęściej komentowane w ostatnich 7 dniach
-
- 58 odpowiedzi
- 1 101 wyświetleń
-
- 50 odpowiedzi
- 1 140 wyświetleń
-
- 47 odpowiedzi
- 1 078 wyświetleń
-
- 45 odpowiedzi
- 748 wyświetleń
-
- 38 odpowiedzi
- 574 wyświetleń
-
-
Zarejestruj się. To bardzo proste!
Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.
-
Ostatnio dodane
-
-
Ostatnie komentarze
-
-
Przez Zawierucha7 · Opublikowano
tańcowała igła z nitką tańcowały dwa Michały i kadryla...walca ...rumbę w galaktyce odstawiały! towarzyszu Lenin partia z narodem naród z partią ! towarzysz Birkut rzewnie wygarnął! czy traktory zdobędą wiosnę? Droga Mleczna w pochodzie 1 majowym się srebrzy... a ja... rosnę i rosnę... -
Przez Berenika97 · Opublikowano
@viola arvensis Mocne i bezkompromisowe. Czuć w tym wierszu, że przemyślałaś swój stosunek do świata wirtualnego i nie boisz się tego powiedzieć wprost. Obraz nalewki z robaczywych jabłek - genialny. Sieć jako macocha karmiąca kłamstwem to metafora, która trafia w sedno. A zakończenie daje siłę - nie ma tu rozpaczy, jest wybór i pewność siebie. Świetna klarowność przekonań, które osobiście podzielam. -
Przez Migrena · Opublikowano
@KOBIETA Dominiko. Twoje komentarze są zawsze intelektualnie rozszerzone o wiedzę psychologa. dlatego czuje w nich ocenną głębię. ale wiem też, że masz niesamowite poczucie humoru :) Twoje "...oddział geriatryczny" roześmiało mnie do łez :) życie jest piękne. warto się bawić. i mieć do życia ten wspaniały dystans. Ty go masz ! dziękuję Dominiko :) -
Przez Berenika97 · Opublikowano
@Migrena Przeczytałam wcześniejsze komentarze, więc nie chcę się powtarzać. Dodam tylko, że twój wiersz - groteska jest dziwnie pocieszający - dopóki mamy dostęp do Wi-Fi /sieci , nikt nie musi być po prostu staruszkiem w polarze. Można być bogiem w systemie Windows, przynajmniej do czasu kolejnej aktualizacji... lub wizyty komornika zwanego Czasem. Pod warstwą sarkazmu przemyciłeś również empatię. Bo ostatecznie każdy z nas, niezależnie od rocznika, szuka kogoś, kto powie nam „kocham” - nawet jeśli trzeba to napisać palcem sztywnym od artretyzmu. Ekran jaśnieje - to nasza scena, Gdzie każde słowo to kostium lśniący. W filtry ubrana szara codzienność, A spektakl kursora - oszałamiający. Tu kropka kłamie, a spacja wzdycha, Reżyserujesz swój wielki portret. Choć rzeczywistość za oknem cicha, W sieci wciąż grasz swój życiowy koncert. A gdy monitor w końcu wygaśnie, Kurtyna spadnie na biurko szare. Wracasz do siebie... lecz wolisz te baśnie, Gdzie kliknięciem budujesz swą miarę. Więc grajmy dalej w te kropki i kreski, szlifujmy zdania jak drogie kamienie. Niech płonie monitor, ten ekran niebieski - nasze prywatne, lśniące zbawienie.
-
-
Najczęściej komentowane
-
-
Wiersze znanych
-
Najpopularniejsze utwory
-
Najpopularniejsze zbiory
-
Inne
Rekomendowane odpowiedzi
Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto
Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.
Zarejestruj nowe konto
Załóż nowe konto. To bardzo proste!
Zarejestruj sięZaloguj się
Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.
Zaloguj się