Gotyk w W.

[Bogusława_Matusiak]

lubię być we wnętrzu Twojego gotyku
taki strzelisty pełen cienkich szkieletów
jak widoczne pod światło z witraży
delikatne pajęczyny wymodleń

wydaje mi się że pachniesz jak katedra w W.
i napełniane przez pięć lat ciało
do dziś Jesteś
nie w świetle ale w cieniu, cień jest bardziej miękki
łatwiej można się w nim ukryć
jak za długim płaszczem bezpieczeństwa

patrzenie na twarz rozproszone bo podzielone
na tej wąskiej ścianie na zbyt wiele szczegółów
i myślenie idzie w zbyt wielu kierunkach
a może to przez to , że uklękłam po złej stronie
i nie widzę już Twojego uśmiechu
ci z prawej mają więcej szczęścia

ja po lewej i słowo moje zbyt słabe
by uniosło drugi kącik ust
chyba że znów zrobię coś
nieprzemyślanego


[sub]Tekst był edytowany przez Bogusława_Matusiak dnia 05-11-2003 23:58.[/sub]

[Dorma]

Wiersz ma cos w sobie.Ale dla mnie mogloby nie byc dwoch ostatnich zwrotek i wiersz najlepiej spelnialby swoja funkcje.A tak staje sie troche przegadany.

Najbardziej podobaja mi sie pierwsze wersy 2 pierwszych strof

Szkoda ze nie ma rymu

[Bogusława_Matusiak]

Dziekuje za te słowa. Ja raczej nie piszę rymami, chociaż cenię sobie tych autorow którzy tak piszą ale one mnie jakoś ograniczają. A sam wiersz fakt, może za wiele słów ale piszę bardzo różnie, są takie gdy dopowiadam wszystko, wtedy chcę by czytelnik mógł się zastanowić raczej nad sensem i przedłużył wiersz o swoja refleksję na dany temat, ale piszę również i krótkie, pełne symboli zostawiając czytelnikowi duże pole manewru do własnej interpretacji.

Dziękuje jeszcze raz i pozdrawiam
BM