W próżni

[m p]

W PRÓŻNI /”MORZA UCZUĆ I MIRAŻY”

Jestem frustratem
Strasznym wariatem
Szukam swej drogi
Błądząc wśród gwiazd

Jestem tak dziwny
Jak tylko można
Brnę w świadomości
Jak dumny paw

I brak mi siły
Motoru co pcha
Celu co ciągnie
I żagli na wiatr

Już nie chcę marzeń
Już nie śnię nic
Każda iskierka
Gaśnie co świt

Potrzeba wsparcia
I wiara cud
Nie zniszczą muru
Co wyrósł tu

Marazm codzienny
Walka o byt
Niszczą co za mną
Nie widzę w przód

A ja uparcie
Jak tępy baran
Uderzam głową
W ten twardy mur

Jak się otrząsnąć
Ze złego snu
Popłynąć z falą
Lub zdobyć szczyt

[Stefan_Rewiński]

Wiersz też jest taki.

[Tali Maciej]

na poczatku nawet płynnie ale później załamanie rytmu i wrażenie końcowe pozostaje niezbytpozytywne
wiersz jeszcze do dopracowania, bo narazie jest mizeria

nisko się kłaniam i pozdrawiam