Dla M.K.

[eselu]

Chciałam oswojenia – nie lisiej nory

Każdego dnia być bliżej
Zawieszać w powietrzu donośne milczenie
Całymi dniami rysować szkice lisich marzeń
Kreślić opuszkami palców granice nieskończoności
Garstkę Twojego zapachu mieć na własność
I nie dzielić się nim z nikim

Idę spać
Już za ciemno w norze na pisanie

[eselu]

Kiedyś już zamieszczałam tu wiersz o podobnej tematyce. Mówiliście wtedy, żeby popracować nad formą. Popracowałam. Jak teraz? Pozdrawiam.

[drewniane palce]

to strasznie wysilone. najgorsze, najabrdziej pretensjonalne jest 'kreślenie opuszkami palców granic nieskonczoności', jakbym słyszała to całe żcie od wszystkich mijanych na ulicach ludzi. o miłości, to największa wada. co do formy to znośna, nie bardzo wiem kto ci powiedział że to z nia jest problem ale wg mnie wręcz przeciwnie: to treść. nie pisz o miłości. najlepiej nigdy, ale jak juz będziesz potrafiła pisac to sama zdecydujesz. jak narazie pisz o innych rzeczach niż wielkie depresje i wielkie miłości i wielkie problemy egzystencjalne. pozdrawiam

[Espena_Sway]

ogólnie wiersz jak dla mnie, to jest niezły, choć miejscami wydaje się być jakby patetyczny. radzę na początku unikać miłości, bo wiem że to ciężki temat :)

pozdrawiam serdecznie Espena Sway :)