Spod oka (Gustaw z lasu - 13)

[Dr_Ops]

Ale mała ta osóbka! - dziwi się
Gustaw ukryty w paprociach; od rana chodzi
za nią, podglądając jak odgarnia siwe włosy
i zbiera kawałki kory. Nie chce spłoszyć.

Nie ukryjesz się chłopcze przede mną,
Janinka ma oczy naokoło głowy, ale nie bój się.

Mysz i niedźwiedź - siedzą pod drzewem
naprzeciw siebie. Skądżeś się tu wziął
wielkoludzie? - kładzie na trawie czerwone
jabłko. Gustaw bierze je do ręki, wącha.
Chce odpowiedzieć, ale nie jest przygotowany.

Ja spod lasu, a ty z lasu synku - uśmiecha się.
Gustaw notuje ten głos w pamięci - to już drugi
który zna. Pokażę ci Panienkę z Dziupli, Janinko.

Powoli, nie spuszczając z oczu, idą do siebie.

[Fanaberka]

Polubiłam tę część mężczyzny, którą Autor nazwał Gustawem. Ty pewnie też, przyznaj się, Bezecie :-)

Kolejna kobieta pod drzewem Panienki, intrygująca, ale raczej nieodpowiednia do "Seksmisji" (;D): siwowłosa, długowłosa, z jabłkiem i torebką kory. Niedźwiedź i mysz? To ogromna różnica wielkości. Nie mogą aż tak bardzo różnić się wzrostem. Co to za wielkolud, który mieści się w paprociach, co to za mysz, która udźwignie jabłko. :-)

„Niedźwiedź” nie chce spłoszyć, a „mysz” nie chce przestraszyć.” Uważają się nawzajem za dzikusa. Wchodzą w relację, próbują się wzajemne oswoić-osowić: ona mu jabłko, on jej Panienkę.

„Chce odpowiedzieć, ale nie jest przygotowany.” Jak uczeń w szkole? Inaczej?

”Powoli, nie spuszczając z oczu, idą do siebie.” Cóż, rozstania są równie nieuniknione, jak przypadkowe spotkania.

[Roman Bezet]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Ty to się znasz na facetach, Fan! :))))

W zasadzie lubię wszystkie osoby mówiące w tych wierszach; zauważ, że każda mówi swoim głosem (nawet czasami narrator), czekam kiedy zaczną w ten sposób przemiawiać inne elementy tego świata, nawet pozornie nieożywione: paprocie, kora, mech.
Kiedyś już mi się wydało, że to próba jakiegoś totalitaryzmu (eposu czy epopei) - chyba się utwierdzam.
To podkreślone przez Ciebie "z" (i podkreślone przeze mnie poprzednio "jak") świadczy o smaku i klasie piszącego. Szczegóły są ważne - jak cholera!
;)
pzdr. b

[amandalea]

Bardzo ciekawie się czyta ;)...poszperam za pozostałymi "odcinkami"...choć zawsze wolałam "od deski do deski" :))
pozdr.
amanda