Spacer w strugach myśli

[Mikhael-oo]

Wilgotne dłonie, kleją zaspane spojrzenia mijanych ludzi.
Spaceruje w strugach mej samotności
deszcz
rani mą głowę
myśli
ranią moje stopy,
powiew wiatru na ustach
przypomina słodkość twego pocałunku
szukam cię,
gdzieś za horyzontem myśli moich.
Została tylko pustka.

[bbbecia]

Wiersz dobry, ale niepotrzebne przejaskrawienia : "myśli moich" "...mej" ... to sprawia, że wiersz jest sztuczny i jakby chłodniejszy w odbiorze.

[Julia Valentine]

wg mnie słabo;
wersyfikacja wydaje się nieprzemyślana;
w drugim wersie literówka;
słodkość - już chyba lepiej słodycz, choć i tak okropne to;
powtórzenie "ranić" nie jest najlepsze; ten motyw w ogóle wydaje mi się nie najlepszy (a może to kwestia zapisu)
inwersja w przedostatnim wersie jest straszna - nie ma sensu, a brzmi, po propstu źle;

całość dość banalna, choć może gdyby popracować wyszłoby coś poprawnego; moim zdaniem nie jest najgorzej, ale sporo można poprawić;

pozdrawiam serdecznie