Świat marzeń

[Krzysztof]

Słońce wychyla się zza lasu,
Zabarwia wodę na czerwono,
Kolory zmieniają się w blasku
I fale o brzeg cicho dzwonią.

Na ścieżce jest ślad od kopyta,
A lekka mgła w powietrzu jak dym,
Jezioro – lustrzanna płyta,
Odmienny świat ujrzałem w nim.

Stoję zmęczony na ziemi,
Opuszczam wzrok na jezioro,
Lecz patrzę daleko za siebie,
Patrzę z nadzieją w przedwczoraj.

Wrażliwe serce zranione,
Owinięte w białe bandaże,
Patrzę na odbicie czerwone,
Patrzę na wodę i marzę:

Jak mnie popaść w inny świat,
Przeniknąć za płynne witraże,
Gdzie żaden nie zatracił się ślad
I miłość... Czy ktoś mi pokaże?..

[Roman Bezet]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Obawiam się, że nie :)
Dopóki nie nauczy się pan poprawnie po polsku (ak by tu popaść mnie w tamty świat) - niewykonalne. I życzliwie radzę zacząć w trochę niższym dziale, najlepiej w warsztacie.
To jest fatalnie banalne, jeszcze gorzej zrymowane (i niekonsekwentnie: "na ziemi" - "za siebie").
Administracjo, czyń powinność ;)
pzdr. b

[Piotr Sanocki]

Niestety, tak jak wyżej. Nie jest dobrze, gdy tyle patosu w tak małym temacie...
Ale wiem co chcesz oddać. Rozumiem to całkowicie i dlatego powiem Ci, że droga do tego jest w nieco innym kierunku.
Pracuj nad rymami. Nie mogą być takie częstochowskie jak tutaj.
Unikaj patosu. Powstaje efekt tzw. przerostu formy nad treścią.
Patrz:

Po co palić czerwone kasztany
I wierzb kruchych - wiatr - palmy?
Jak żar jasny rozpala chodniki
I las w popiele unosi się w iskry

To jest początek klimatu - ja to nazywam tłem. Bo tworzy obraz na tle którego domalowuję przekaz. Popatrz na rymy. Zauważ, że nie zwracają na siebie uwagi, ale czuć rytmikę.

Nie bój się pisać w Warsztacie. Tam naprawdę możesz się dokształcić. Początki są zawsze trudne. Ale nie zrażaj się. Czytaj dużo wierszy znanych poetów i ćwicz aż do upadłego! ;)

Ten przeniosę do P.

Pozdrawiam serdecznie

[Krzysztof]

Obawiam się, nie uda się uratować wiersza.