pustka

[Bezdomny]

ściana ciszy
zagłusza szept myśli
cegła po cegle rośnie
we mnie jak cierń
rozkrwawionej róży
wchodzi do głębi
do źródła
na ostrzu dnia
w zwierciadle wyobraźni
odbity twój cień
zarys ledwie widocznej
postaci
próbuję sobie przypomnieć
twoje ciało tak dawno
nieobecne we
mnie

[Syn Marnotrawny]

/cięcie... ;)/
pozdrawiam

[Adam A]

"dla mnie spoko.. :)) choć pewnie Wielcy Wiedzący powiedzą że chujnia.. :))) myśl jest ok.. słowa nie te.. trzeba zmienić wszystkie..
ale niech zostanie mur/róża/cegły/i bezcielesność ;) tylko inaczej.. dasz rade? :)
owiń w bawełne :P ludziska to lubią :DDDD
słowa zamatłaj niech sie wnich zgubią :)
rozwal prostotę na myśli miliony :P
zostaniesz przez wszystkich błogosławiony ;)"

Powiedziałeś wszystko - podpisuję się pod tym wszystkimi możliwymi członkami ;)
Szczególnie to o rozwalaniu prostoty. Gratuluje komentarza (chyba pierwszy jestem, który coś takiego robi;)

A wiersz mi również się podoba, chcoiaż osobiście wole dłuższe. Ale nie czuję się żadnym krytkiem, więc napiszę tylko - rób swoje, to najważniejsze.

Pozdrawiam

[Syn Marnotrawny]

Adam A dzienks.. ;) podpisuje się pod .."nie czuję się żadnym krytykiem".. wszystkimi możliwymi członkami.. :DDD
pozdrawiam

[Vera_Ikon]

No Panowie... tu nikt nie jest krytykiem... Wymieniamy się jedynie spostrzeżeniami... Ja cenię cenne uwagi - w końcu człowiek uczy sie najlepiej na swoich błędach :)
Moja jest takia: na początek rozbiłabym tekst, odrobina światła się przyda.
pozdr

[Syn Marnotrawny]

a może coś w tym stylu? co myślicie?

ścianą ciszy
zagłuszam szept
cegłą cierni
mur rośnie
wszystkim wierny
od słowa do słowa
rozkrwawioną różą
modlę się w sobie

ostrzem dnia przytnę
cienia zarys
ledwie odbity
postacią ciemną
dziś znów pospolity
probuję Ciebie
ciałem dawnym
w pustkę uchwycić
nadaremną

[Gość]

czytam juz drugi raz cos z Twojego i coraz lepiej ci wychodzi .
nie no plusik i poobserwuje co innego ;)