sznykaty

[Anna Kowalczyk]

niestety nie czuję się rozproszona
przez goniące mnie incydenty
wchodząc do pokoju pełnego kroków i szeptów
poprzednich lokatorów
zawieszam cię czerwonym paskiem na moim nadgarstku
bez precedensu zanurzając ironię
w herbacie rozgrzewającej resztki ciała rzucone na łóżko
udając dotyk nie swój cytuję również cudze gesty
i miny z szyderczym wykrzyknikiem
a po czarnej minucie nabiję na igły dłużników wspomnień

przez ciebie się pokaleczyłem dziwko

jednym ruchem wygraweruję na drzewie odpowiedź
wyprzedzając slalomem marginesy z półświatka
grając na zwłokę przetrzymam twój oddech w hermetycznej kieszeni
gdy sublimując własne dążności rozkrzykniesz się dekoracyjnie
subordumania przywitam deszczem molestującym
dachówki z przypadku
tak samo jak przepieprzony urlop
nie przegryzie się przez dzień ni dwa
odbijając światło w najciemniejszym kawałku oka
przestrożnie zabiję okna szmatami z ludzkiej pychy
gdyż nie po drodze było dowidzenia

[Tali Maciej]

strasznie fajny, na pierwszy rzut oka może męczyć, lecz jak się przeczyta 2 i 3 raz to światłość bije po oczach (mam nadzieję, że to nie ze zmęczenia) fajnie operujesz słowem, jak dla mnie na plus

nisko się kłanim i pozdrawiam

[Espena_Sway]

nieszablonowy wiersz do przeczytania kilkukrotnego i przemyślenia, +

pozdrawiam serdecznie Espena Sway :)

[Tomasz_Biela]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

taak

i nie myśl że to jakaś zmowa ;)

[Anna Kowalczyk]

Dziękuję Wam bardzo kochani =)

Z pozdrowieniami Anna K.

[nefertari]

dla mnie za dużo przyozdobiony wymyślnościami. odpuściłabym sobie osobiście kilka z nich. byloby lżej, wiarygodniej, płynniej, nośniej:))
ale przeczytałam z przyjemnością

[Anna Kowalczyk]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Dziękuję - przemyślę to =)