Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

najbardziej lubiłam
tę sukienkę w groszki
porwałam ją na płocie
u sąsiada pyszniły się
wczesne czereśnie

paczka werbowała starszaków
spod krzywej grzywki
park sięgał starego dębu
jesienią wypychaliśmy brzuchy
PGRowskimi jabłkami
pachniały nasze szałasy

za mleczaka starczało na krówki
resztę zakopałam w ogródku
( na czarną godzinę )
świeżych lalek było na pęczki
kukurydza rosła pod domem
a świat urządzałam pod łóżkiem
w pudełku po zimowych butach

Opublikowano

nooo impresja w każdym kęsie, ale myślę, że zniesmaczona ilością słów ...


najbardziej lubiłam sukienkę
w groszki porwałam na płocie
sąsiada czereśnie tam też były


paczka werbowała starszaków
spod krzywej grzywki
park sięgał starego dębu jesienią


wypychaliśmy brzuchy
jak sezon na szaber
w PGRowskim rozpoczęty


za mleczaka starczało na
resztę zakopałam w ogródku
na czarną godzinę zabawy


świeżych lalek było na pęczki
kukurydza rosła w pudełku
po zimowych butach zmieściłam świat



ps. lubię impresje ostatnio, może to ta jesień ...

pozdrawiam T

Opublikowano

I znów mój wiersz pod nóż wziąłeś . Nie nie . Przycinając tekst , zmieniłeś też sens niektórych obrazów . Dodam , że są to realne wspomnienia i moim zamiarem było ukazanie ich takimi , jakie wryły się w pamięć .
Niemniej dzięki za odwiedziny . Pozdrawiam .

Meg

Opublikowano

Alter Net - Co do tytułu . Właśnie "chyba" . Sama nie byłam pewna , czy w sytuacji , kiedy w wierszu nie stosuję interpunkcji ; w tytule jednak pokusić sie o przecinek .
"Tę sukienkę" - Tę , ponieważ wskazuję na konkretną . Tę , a nie inną . Sukienek w groszki miałam dwie :)
"Spod krzywej grzywki" - Może i byłoby nieźle zastosować kursywę , tyle , że nie wiem jak to zrobić . Sorry , ale jestem tu od niedawna .
"Pachniały nasze szałasy" - słowo "nasze" chyba uzupełnia ten wers . Bez "nasze" mam wrażenie , że wers jest urwany .

No , a teraz wypada bardzo , bardzo podziękować za tak przychylny komentarz ; co też z przyjemnością czynię , polecając się na przyszłość :)

Serdeczności .

Meg

Opublikowano

zaciekawił mnie tytuł, a treść nie zawiodła!!!!!! cieszę się, że są jeszcze ludzie, którzy mają prosto zawikłaną poezję - dodaję że to komplement - jest super... choć przydałoby się troszkę jeszcze popracować.... nad czym - już ci napisano.... pozdrawiam :)

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @TTL Idealne ukazanie przemiany z kochającej kobiety na zniszczoną przez złe doświadczenia femme fatale, z silnie narcystyczną osobowością. Czytając ten utwór, przypomniałem sobie siebie… młodego, niedoświadczonego, który był w stanie poświęcić, oddać siebie… bezgranicznie.    Pozdrawiam serdecznie.
    • @wiersze_z_szuflady dziękuję

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

    • Najprzedniejszego wina kropelka, Wypadłszy z nachylonego złotego kielicha, Spłynęła po brodzie dumnego króla, Dziwiąc się pięknu jego oblicza,   Gdy tak bezładnie spadała, Zachwycając się pięknem królewskich szat, Całą jego sylwetkę ujrzała, Widokiem tym do głębi poruszona,   W jednej krótkiej chwili, Ujrzała wszystkich znakomitych gości, Monarchów i dostojników z całej Europy, Królów i arcybiskupów dostojnych,   I wielkim zapłonąwszy zachwytem, Ujrzała całą odświętnie przystrojoną izbę, Skąpaną w blasku niezliczonych świec, Okraszoną szczęśliwych biesiadników nastrojem,   Na suto zastawionych stołach, Nie zabrakło najwyszukańszych potraw, Uginały się pod ciężarem mięsiwa, A królowała niepodzielnie dziczyzna,   Widząc kunsztowne złote korony, Zdobiące je krwistoczerwone rubiny, Tak bardzo zapragnęła być jednym z nich, Towarzystwa czystego złota zażyć,   Widząc lśniące królewskie płaszcze, Najokazalszym futrem podszyte, Być któregokolwiek z nich najmniejszym włoskiem, Ośmieliła się zamarzyć skrycie,   Widząc wielkie złote misy, Zachwycona blaskiem ich skrzącym, Zapragnęła w sobie go odbić, Lecz uniemożliwił to rozmiar jej mikry,   Widząc śnieżnobiałe obrusy, Pozazdrościła im ich bieli, Zamarzyła którykolwiek z nich splamić, By na zawsze pozostać tylko z nim,   Lecz mim drgnęła króla powieka, Skończył się krótki jej czas, Była bowiem zbyt maleńka, By dłużej niż króciutką chwilę trwać,   Gdy na posadzkę spadła, W okamgnieniu się rozprysła, Przez nikogo niezauważona, Krótki żywot swój zakończyła…   Nie unieśmiertelnił jej swym piórem kronikarz, Nie znalazła się na kronik kartach, Lecz by nie pozostała zapomniana, Skreślił wiersz o niej skromny poeta...    

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

        Uczta u Wierzynka, obraz Bronisława Abramowicza z 1876 roku.        
    • [w odpowiedzi na wiersz "[kiedy to wszystko się wreszcie skończy]" autorstwa Michał Pawica]   kiedy to wszystko się wreszcie zacznie jeśli kiedyś się w końcu zacznie/skończymy z oduczaniem milczeniem/się od końca   bo język, który został wyrwany z tobą wciąż liczy, że jest w pełni autotomiczny odrośnie jak jaszczurce ogon: gładki, syczący, dwujęzyczny, czerwony bez białej patyny z całym arsenałem smaczków   <za/pomni o czymś takim jak ageuzja>   posmakuje ziemię - znaczy: skosztuje owoców pracy własnych rąk, które były skłonne po/święcić nienaganną aparycję pa/paznokci - to one drapały ziemię po grzbiecie z  którego za/rosło kiedyś inter/pol/e makami z surową rybą i środkiem usypiającym   po/smaku/je słowo z/ja/wy jawa - nie-sen jawa - wyspa java - język post/rzeczy/wistości ob/jawy: cisza jak makiem zasiał   od/smakuje słowo am-am ale brzmi ono jak ostatnia wola skazanego wykrzyczana za/żądana za/rządzana ost/tatni po/osiłek z maka   więc nie pytam o czym/jest ten wiersz jest jak... "zzz" bz/z/zyczenie muchy z/z/zająknięcie snu z/z/zszargane nerwy z/z/zmowa milczenia niech poezja mówi sama za siebie, niech z/z/z poetą dobierze się jak w korcu maku
    • @Berenika97 piękne! dziękuję

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      @LessLove szarmanckie
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...