****

[Miłosz]

Co go słońce rozpędziło
Powoli, powoli...
Od porannej kawy się zaczyna,
Potem w drodze do biura
Coraz szybciej nabiera tempa,
Już rozkręca się karuzela,
Telefonów, interesów i spotkań
I kto słabo się trzyma
Już go wciąga do środka
I obraca nogami do góry
I już tylko praca i praca.
Gdy cyklonu ma siłę,
Kładzie wszystkich pokotem.
W czasie lunchu cichnie na chwilę,
Lecz gdy kawę dopijasz
Szaleć zaczyna z powrotem!
I gdy znajdziesz się w jego samym środku,
Posłuchaj...
Jak tu cicho i spokojnie.
Nie pozwól wydostać się wiatrowi,
Gdy rankiem otwierając okno,
W firanki się zaplącze.

[51fu]

Coś o tym wirze wiem. I nawet widzę, jak starałeś się go uzyskać na płaszczyznie budowy utworu. Jeden z tych sposobów budzi jednak zastrzeżenie. Mianowicie chodzi mi o rozpoczynanie wersów od 'i'. Owszem, tekst nabiera wówczas rozpędu, ale to takie częste i raczej nieskomplikowane. Warto szukać nowych rozwiązań do starych pomysłów.

Pozdrawiam. // 51