Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Zacząć od nowa,
zapomnieć słowa,
zmienić zachowanie,
przemyśleć postępowanie.

Obojętność,
opuszczenie,
samotność,
zapomnienie.

Ta świadomość,
że niczego już nie zmienię.

Pozbyć się marzeń,
zmienić bieg wydarzeń.

Nigdy już więcej wyobrażeń.

Zapominasz,
ciągle od nowa.
A a w środku tylko słowa,

słowa,
słowa.

Opublikowano

jesteś widzę pierwszy raz na forum... jako że reszta chołoty:P Cię zjedzie hehe to ja będę łagodny....
ogólnie jak na debiut nie jest źle, ale nie jest to wiersz do końca dobry... niepotrzebnie zawiało częstochową, jak już rymujesz to staraj się to robić bardziej przemyślanie... bo rym głowa - słowa to raczej kiepski pomysł... dalej to staraj się pisać mniej dosłownie, rzuć jakąś metaforą, bo nie można tak wszystkiego upraszczać... wiersz traci na czymś takim... no i jak początkującej poetce radziłbym nie pisać chaotycznie o swoich uczuciach i wogóle unikać w wierszach słów typu: miłość, samotność, itd. itp.
niemniej jednak myślę że coś w tym wierszu jest, więc się nei zrażaj i pisz dalej... jak mówiłem nie jest to wiersz do końca dobry, ale jak się postarasz to na stępny będzie lepszy...

pzdr
wiktor

Opublikowano

Jest tu materiału przynajmniej na trzy wiersze. Zatem do roboty, proszę! Czekam na pierwszy - skup się na pierwszych czterech wersach ale.... bez rymów. Skoro masz już taki potencjał to nie marnuj go :-))

Powodzenia

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

        To chyba zależy od poczucia własnej wartości. Kiedy człowiek nie ma kompleksów i zdrowe podejście do siebie, to na różne swoje doświadczenia nie patrzy przez pryzmat ataku i obrony. Nie musi udowadniać całemu światu, a przy okazji gdzieś tam wewnętrznie, sobie samemu, że nie jest zły, ułomny... Nasze uczynki (bo to jest przecież manifestacja prawdy o nas) nie są nami. Wszędzie dobrze jest widzieć pole do zmiany, a jednocześnie pozostać ze sobą samym w dobrej relacji, czyli takiej, w której się ciągle uczymy. Wtedy chyba nie ma tego problemu "bólu" spowodowanego prawdą,  bo ona nas nie odsłania, nie demaskuje,nie powie nam nic, czego byśmy o sobie nie wiedzieli :) @Berenika97 Prawda prowadzi do kluczowego pytanie - co ja z tym dalej zrobię? Z odkryciem tych trudnych znaczeń, z rozczarowaniem (sobą? innymi?). Dla mnie też jest trochę kozłem oporowym, bo dalej nie ma drogi, jest powrót do życia, ale już ze zmienioną percepcją siebie, emocji, faktów...
    • @Berenika97     Bereniko, dziękuję Ci za to czytanie , które nie tylko analizuje, ale naprawdę wchodzi w strukturę tekstu i zostaje w nim   na chwilę dłużej.   Twoja uważnosć jest czyms  rzadkim : nie zatrzymujesz się na powierzchni obrazu, tylko dotykasz jego nerwu.   bardzo cenię to, że potrafisz zobaczyć w wierszu przestrzeń, w której lęk ma własną biologię, a metafora oddycha jak realne ciało .   to dla mnie ogromny przywilej być czytanym w ten sposób - bez pospiechu, bez uproszczeń, z   intelektualną precyzją i wrażliwością.   Twoja interpretacja nie domyka tekstu, lecz go otwiera, a to jest najwyższa forma rozmowy z wierszem. dziękuję Ci za ten wysiłek i obecność.   bardzo Ci dziękuję Nika.  
    • @Dark_Apostle_ Kurde, no super !!!!!
    • @Berenika97 pięknie , osłoniłaś oceanem to co niepoznane
    • @Mitylene Ekstra, wpis pierwsza klasa :)
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...