Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Zacząć od nowa,
zapomnieć słowa,
zmienić zachowanie,
przemyśleć postępowanie.

Obojętność,
opuszczenie,
samotność,
zapomnienie.

Ta świadomość,
że niczego już nie zmienię.

Pozbyć się marzeń,
zmienić bieg wydarzeń.

Nigdy już więcej wyobrażeń.

Zapominasz,
ciągle od nowa.
A a w środku tylko słowa,

słowa,
słowa.

Opublikowano

jesteś widzę pierwszy raz na forum... jako że reszta chołoty:P Cię zjedzie hehe to ja będę łagodny....
ogólnie jak na debiut nie jest źle, ale nie jest to wiersz do końca dobry... niepotrzebnie zawiało częstochową, jak już rymujesz to staraj się to robić bardziej przemyślanie... bo rym głowa - słowa to raczej kiepski pomysł... dalej to staraj się pisać mniej dosłownie, rzuć jakąś metaforą, bo nie można tak wszystkiego upraszczać... wiersz traci na czymś takim... no i jak początkującej poetce radziłbym nie pisać chaotycznie o swoich uczuciach i wogóle unikać w wierszach słów typu: miłość, samotność, itd. itp.
niemniej jednak myślę że coś w tym wierszu jest, więc się nei zrażaj i pisz dalej... jak mówiłem nie jest to wiersz do końca dobry, ale jak się postarasz to na stępny będzie lepszy...

pzdr
wiktor

Opublikowano

Jest tu materiału przynajmniej na trzy wiersze. Zatem do roboty, proszę! Czekam na pierwszy - skup się na pierwszych czterech wersach ale.... bez rymów. Skoro masz już taki potencjał to nie marnuj go :-))

Powodzenia

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnie komentarze

    • @Migrena Ten wiersz czytam nie jako historię „przejęcia pałeczki”, lecz jako opowieść o podwójnym widzeniu. Robert jest dla mnie realny - zbyt konkretny w detalach, zbyt cielesny w swojej obecności, by był wyłącznie figurą rozszczepienia. Bardziej czuję, że narrator staje się mimowolnym świadkiem czyjegoś mroku, aż granica między obserwacją a przeżywaniem zaczyna się zacierać. Najbardziej porusza mnie nie młotek ani trofea, lecz ojcowska czujność. Strach o córkę jest prawdziwy, organiczny. To nie brzmi jak głos sprawcy, tylko człowieka, który boi się, że zło może przenikać przez samo patrzenie. „Śniłem o nim. Za niego.” – odbieram jako doświadczenie empatycznego wchłonięcia cudzego ciężaru, a nie jako przyznanie się do czynu. Ten wiersz pokazuje, jak blisko potrafi podejść cudza ciemność, jeśli długo się jej przyglądamy.   Ale orzech do rozgryzienia zostawiłeś  
    • @Berenika97

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

    • @Tectosmith Mimo wszystko życzę Ci, żebyś zrobił kiedyś taką kanapkę i zatrzymał się nad nią na chwilę. Tak jak ja nad Twoim wierszem. 
    • @Gosława Dziękuję.

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

    • @Gosława To ja dziękuję, za to że mogę czytać Twoje wiersze.
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...