Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

cholerka Julio! ja właśnie napisałam wiersz zat, Carpe diem, ale nie mam odwagi dać do warsztatu, leży więc i dojrzewa, ale mamy podobne myślenie, ciekawe po czym to he he >pozdrawiamserdecznie mocno i Carpe diem Julio, . życie krótkie,łap chwile

Opublikowano

Jako próba (próba?) reakcji na film - ciekawe. Jako wiersz - mniej, ta zabawa z wyrazami moim zdaniem zupełnie nieudana, bardziej podoba mi się "wyświstali" - ten ton, o! ten ton byłby odpowiedni dla całego wiersza, bo tak (ja!) zapamiętałem ten film ;)
pzdr. b

Opublikowano

jak zobaczyłam, ze mam komentarz od Ciebie Bezecie to zaczęłam się bać; ale chyba nie jest najgorzej... mam nadziję

mówisz, że to wyświstali się podoba - coż może da się z tym coś zrobić; gra słowna genialna nie jest, wiem - ale mi się kojarzy z takim szeptem, świstem właśnie i dlatego się tam pojawiła; mam dziwne wrażenie, że ten wiersz trzeba będzie napisać od nowa :-)


pozdrawiam i dzięki za zatrzymanie (mieć do mnie cierpliwość i do moich tworów - podziwiam)

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • nóż w wodzie wtedy błyszczał jak gwiazdy Drogi Mlecznej Gosia... .....pamiętasz DKF na placu Teatralnym? i noc była zaczarowna jak ołówek inżyniera Trurla i Klapaucjusza   dwa serduszka biły miarowo gdy nocny tramwaj przekroczył prędkość zmierzchu   jazz jak tornado się wdarł w kawiarniany gwar i było bajecznie !
    • @Benjamin Artur   Mocny wiersz, w którym metafora karcianej gry ("kładę na stole duszę swą")  - to ryzyko emocjonalnego zaangażowania.  A przyznanie się do blefu to  moment słabości. Powtórzenia "nie skryję się , nie ucieknę" budują poczucie nieuchronności, a koniec -  "stawiam wszystko na miłość" -  to odważna deklaracja mimo lęku. Bardzo intrygujący tekst! 
    • Dziś przebyliśmy krótką drogę na niej był skwar i trochę patrzenia  bez zrozumienia   gdy trafiłem do celi opowiedziałem własną historię trochę tak jakbym zakrywał słońce   praca urwała się na chwilę ze smyczy pobiegła na inną zmianę   może nasza droga była odkupieniem win wiem tyle, że musieliśmy się rozejść   jeśli światło zaprowadzi mnie na otwarty ocean popłynę ale to marzeniem będzie tylko na jakiś czas   bo przecież bardziej zależy mi na zrozumieniu a im tego więcej tym góry stają się wyższe bo jedno z nas zamiast gwiazd wybiera noc. 
    • @karenka   Piękny wiersz o walce, jaką każdego dnia toczymy z chaosem i powierzchownością współczesnego świata. Świetny jest ten kontrast między „tanimi wizjami z pierwszego tłoczenia” a głęboką tęsknotą serca, która na szczęście ostatecznie wygrywa. Ten wiersz działa jak literacki hamulec bezpieczeństwa - zmusza do refleksji, budzi ze snu i przypomina, gdzie tak naprawdę bije źródło prawdy. Ostatnia strofa przynosi ukojenie i nadzieję. 
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...