Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Nieobecna
w korytarzu
tańczy karmiona szarańczami
wyzwalające z dna przedmiotów rzeczy słowa
zamieniają przyćmione serce w jasne
I w środku dnia obudziły
pulsujące drogi do gwiazd

ktoś postanowił
powiedzieć że kocha
radują się w dywanach i ścianach
aniołowie
z opadającej ale radosnej nadziei

to mała katastrofa
tutaj
nie zmieniło się nic
a serca korytarz
nadal drży

Opublikowano

coś jest w tym tekście, co przyciaga; pozbyłabym się tylko wielkich liter, no i jednak trochę pocięła i pokombinowała z wersyfikacją [taa, jak zawsze zrzędzi ta Julka...]

------------


nieobecna
w korytarzu
tańczy karmiona szarańczami
wyzwalające z dna
przedmiotów rzeczy słowa
zamieniają przyćmione serce
w jasne
i w środku dnia obudziły
pulsujące drogi do gwiazd

ktoś postanowił
powiedzieć kocha
radują się w dywanach i ścianach
aniołowie z opadającej
radosnej nadziei

to mała
katastrofa tutaj
nie zmieniło się
nic
a serca korytarz
nadal drży


-----------
(ale nie jestem z tego co tu zrobiłam zadowolona, więc najlepiej, jeśli sama się zastanowisz - albo jak chcesz zostaw jak jest)



pozdrawiam Cię serdecznie

Opublikowano

Dziękuję za komentarz Julio, bardzo mi się przydają rady :) potnę napewno choć narazie nie mam pomysłu moze coś ciekawego wymyślę:) pozdrawiam ciepło i serdeczne ! Dziekuję że zawsze mogę na ciebie Julio liczyć. ( jeah ! )

Joe vv :-)

Opublikowano

:D jak takie słowa słyszę od razu chce się żyć ! ( szczerze to siedziałam nad nim dłużej niż zwykle zastanawiałam się i zmieniałam kolejność, bardzo chciałam by mi sens nie uciekł , co tam forma forma moze się wymykać.

pozdrawiam Julio serdecznie bardzo !:)

Joe vv.

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Benjamin Artur   Mocny wiersz, w którym metafora karcianej gry ("kładę na stole duszę swą")  - to ryzyko emocjonalnego zaangażowania.  A przyznanie się do blefu to  moment słabości. Powtórzenia "nie skryję się , nie ucieknę" budują poczucie nieuchronności, a koniec -  "stawiam wszystko na miłość" -  to odważna deklaracja mimo lęku. Bardzo intrygujący tekst! 
    • Dziś przebyliśmy krótką drogę na niej był skwar i trochę patrzenia  bez zrozumienia   gdy trafiłem do celi opowiedziałem własną historię trochę tak jakbym zakrywał słońce   praca urwała się na chwilę ze smyczy pobiegła na inną zmianę   może nasza droga była odkupieniem win wiem tyle, że musieliśmy się rozejść   jeśli światło zaprowadzi mnie na otwarty ocean popłynę ale to marzeniem będzie tylko na jakiś czas   bo przecież bardziej zależy mi na zrozumieniu a im tego więcej tym góry stają się wyższe bo jedno z nas zamiast gwiazd wybiera noc. 
    • @karenka   Piękny wiersz o walce, jaką każdego dnia toczymy z chaosem i powierzchownością współczesnego świata. Świetny jest ten kontrast między „tanimi wizjami z pierwszego tłoczenia” a głęboką tęsknotą serca, która na szczęście ostatecznie wygrywa. Ten wiersz działa jak literacki hamulec bezpieczeństwa - zmusza do refleksji, budzi ze snu i przypomina, gdzie tak naprawdę bije źródło prawdy. Ostatnia strofa przynosi ukojenie i nadzieję. 
    • @Toyer   Świetny pomysł - zażalenie do Nieba jako forma na gorzką refleksję o klimacie. Anioł, który zwraca odpowiedzialność ludziom, i personifikacja Ziemi jako kobiety z "uzasadnionymi kaprysami" dobrze łączą wątek ekologiczny z ironicznym komentarzem społecznym. Choć ostatnia linijka trochę zaskakuje. :)
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...