Rozsiewam się

[Antoni Leszczyc]

Mam jeszcze słabość. Nabytą
na drodze pól i ich szlaków.
Tam żyto wszumia się w żyto,
dobrane jak w korcu maku.

Maki tam rosną. Choć w żyłach
złość często czerwień im waży,
za słabe są, by bunt wszczynać,
więc wstyd im kwitnie na twarzy.

Dach z kłosów tłumi w nich burzę,
zamyka klatką je złotą.
Ukryty wśród źdźbeł podnóży,
głowę podnoszę wysoko.

Codziennie las zbóż wycinam,
by przestrzeń zobaczyć co noc.
Na miękkiej wciąż ciała glinie
hoduję dębu nasiono.

[VIII 2005]

[Quimeen]

Gdizieś, kiedys powiedziałem, że wrócę do tego wiersza :) .

Więc, dodam, że miły nastrój, troche podobny do "Mszalnika".

Po zastanowieniu daję ci plusik, za ładny obraz.

Stać cię na więcejjjj :)

P.S. Po co ten wielokropek? :/

Pozdrawiam.

[Antoni Leszczyc]

Powiem Ci, że sam nie wiem skąd mi się nagle wzięło na symbolizm :) Ten wiersz ewoluował po prostu i z pierwszej zwrotki i ogólnego zamysłu zrobił się nagle wierszych z Symboliką :) Ten rym ostatni rzeczywiście jest karkołomny - ale się odważyłem i na razie tylko dwie osoby zgłaszają, że im zgrzyta :) Jeśli będzie więcej głosów - będę szukał dalej :)

Co do powrotu do Poezji. Wiesz, ja jestem bardzo pochłonięty forum Periodyku - tam komentuję wszystko, wiele też czasu poświęcam Poza wiatrem - bo z tym forum mam umowę o współpracy. Siłą rzezy mniej czasu ostaje mi na .org i na samo pisanie. Ale w razie możliwości będę tu zaglądął :) Oby jak najczęsciej :)

Pozdrawiam, Antek :)

[Antoni Leszczyc]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Po nic :) Już nie ma :)
Dzięki :) Taki mały symboliczny wybryk :)