Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

nie myśli się o tym że dał tarczę
sobie pozostawiając tylko wskazówkę
to nie diabeł drzemie w szczegółach

świt jest pierwiastkiem
wyciągniętym z tajemniczej kuli

kiedy się nie wie nawet krzyk kawek jest wróżbą

wieczność zapisuje się
milimetrami na ciemnokręgu zegara
mikrokosmosami na widnokręgu życia

dziś jak co dzień
usłyszę stuk wskazówki o tarczę
kiedy odmierzy mi każdą sekundę

metronomicznym cierpliwym
psychopatycznym cyk cyk cyk cyk
nie cyrk byle nie cyrk

cyk cyk cyk...

Opublikowano

dzień dobry Anno:)

nie mogę oprzeć się pokusie aby jako pierwszego nie przeczytać właśnie Twojego wiersza...
dziś komentarz będzie raczej krytyczny, bo poprzeczka wysoka.
kolejny raz pojawia się u Ciebie czas........chyba się nie mylę...... Jak zwykle jest ciekawy pomysł, ale jak już napisał pan Nie-śmiertelny gdzieś się to rozmywa. Apelowałabym o nieużywanie takich zwrotów popularnych jak : diabeł tkwi czy nie tkwi w szczegółach, osobiście strasznie mnie to dystansuje do poezji.

końcówka ciekawa przyznaję..........

pozdrawiam serdecznie/a

Opublikowano

Witam,
"dopracowanie"? - o! to to ;)
np.

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


- niby nic, ale trochę inaczej ;)
Kursywą - jak najbardziej (może gdzieś złamać ten wers?).
Dwie następne zwroty (!) do pominięcia (na pewno w tej formie: do usunięcia; wieczność - no nie ;) mili i mikro - zupełnie mi bałamucą wyobrażenie, "dziś jak co dzień" - samo 'dziś' nie wystarczy?, "tarczę" - w powiązaniu z pierwszą zwrotką brzmi 'zabawnie' /On stuka w tarczę ;) - coś z tego należy zostawić, aby dojść do fajnej końcówki, oby: jak najmniej ;)
pzdr. b
Opublikowano

dał tarczę
sobie pozostawiając wskazówkę
co za diabeł drzemie w sekundach

jest świt
pierwiastkiem wyciągniętym z kuli
u nogi tajemniczej ziemskiej

kiedy się nie wie nawet krzyk kawek jest wróżbą

zapisuję się
cyklicznie na ciemnokręgu zegara
pochmurnie na widnokręgu życia

dziś usłyszę
metronomiczne cierpliwe psychopatyczne
cyk cyk cyk cyk byle nie cyrk nie cyrk





Czy takie zmiany mają sens?

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



Zmiany jak to zmiany ;) różnie.
Pierwsza była chyba lepsza, zmiana sensu z tym diabłem (nie siedzi - siedzi ;); w drugiej pojawia się na początku nieładna inwersja; trzecia na plus, ale końcówka zupełnie nie - proszę wrócić do tamtej; wyszlo jak zwykle: pierwszy zapis szczery emocjonalnie (to widać) został 'poprawiony' chyba zbyt "rozumowo" ;)
pzdr. b

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • W sklepie spożywczym w miejscowości Biała jedna musztarda z miodem się zmieszała. Keczup aż oniemiał, raz bladł, raz czerwieniał, a Sarepska z zazdrości zzieleniała.
    • @Kapirinia A zagadką pozostaje dlaczego, z reguły, po skręceniu całości "przedmiotu", jedna zostaje.
    • @Migrena   Ten utwór to niemal kliniczny zapis rozpadu tożsamości po stracie. Dokumentujesz to , co dzieje się z Tobą, gdy nagle znika druga osoba. Używasz języka surowego, technicznego, jakby to była awaria. Organ bez ciała - uczucie zbędności, materac - jak drukarka 3D, myśli - błędy w systemie - to świetne metafory.   A natura nieobecności jest żywa, ma temperaturę i siada naprzeciwko - jest jak pasożyt.   Słowa stają się „cudzym nagraniem” - poczucie wyobcowania, bez relacji z drugą osobą, komunikacja traci fundament. Pozostaje tylko „szum”. "Czas nie płynie, czas naciska" - to metafora o depresyjnym działaniu czasu, który staje się ciężarem. Wiersz jest wyjątkowo smutny, o byciu „przesuniętym poza siebie” . Człowiek fizycznie jest obecny, ale psychicznie czuje się jak błąd w nieczułym świecie.   Wiersz jest gęsty od niesamowitych metafor - tak, jak u Ciebie, a z każdym słowem czuć szczerość.   Świetny tekst!  
    • @Mitylene   Pytanie w tytule, wielokrotna próba odpowiedzi w treści, i finał bez kropki. Wiersz, który wie, że na swoje własne pytanie nie ma dobrej odpowiedzi - i jest w tym bardziej poetycki niż gdyby ją znalazł.   Ciekawe zdjęcie. 
    • @Berenika97

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      brzmi jak duet doskonały  @Jacek_Suchowicz cenna uwaga, dzięki @Alicja_Wysocka bardzo dobrze cieszę się  @jan_komułzykant u mnie kłamali, a u Ciebie? @violetta a ja się zacieram @Poet Ka 
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...