Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

dwudziesta trzecia trzynaście ruszam tyłek

jakiś poeta na motorze wypisuje zmęczenie
na początek zapyziałą aleją tam gdzie strach
bierze ostry zakręt lądując między parą
wybladłych studentów Jego lewa część
półdupka kuli się od teorii prawa
i uczuć które intensywnie żywi
do swojej wspaniałej małżonki
sporo czyta więc wie co się kroi

blisko zasyfiałego śmietnika kłóci się
ze zdrową granicą i defetyczną kolacyjką
skądinad to jasne że nie kontempluje się
w takich warunkach o brak głowy nietrudno
więc do reszty ją tracę

zahaczając o poetę wyprężonym wzrokiem
choć niekoniecznie jest w moim typie
dwie szybkie setki i już będzie kici kici

jezus maria

poeta myśli podobnie

Opublikowano

To co, że prawdziwe?
;)
Gry słowne, to wszystko są g r y.
I w zasadzie grochola. ;)
Ani jezus, ani maria (bez aluzji do ról?) - tego nie uratuje. Nie lubię takiej płaszczyzny.
Sprawne słowa, wyćwiczona wyobraźnia
Tak - marketing.
pzdr. b
/po.komentator/

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



W ramach ekspiacji proponuję przejście suchą stopą przez KARA BOGAZ GOŁ, bez korzystania z usług KARA KOJUNŁU!
:D
W dalszej kolejności przewidziani są: KARA MAŚĆ i KARA MUSTAFA.
:)
pzdr. b

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • zadzwoniła a kiedy  otworzyłem drzwi     bez korekty  przed lustrem   tak jak stała   prosto z klatki  weszła do pokoju   za nic mając  savoir – vivre                        
    • intrygujący wiersz z dozą goryczy i tęsknoty za tym co kiedyś było  ważne...pozdrawiam z podobaniem*)
    • Bardzo trafna obserwacja ludzkich postaw z nutką ironii i refleksji...pozdrawiam serdecznie*)
    • pięknie i magicznie, niemalże czuć zapach jodeł i chłód górskiego powietrza...pozdrawiam słonecznie*)
    • Od dawna nic nie czytam – przeczytałem wiele i nic nie zmieniło się, przynajmniej na lepsze. Opuściły mnie greckie muzy. Grupami. Pies o imieniu Vena – każdy mówi, jak pięknie - a to jedynie droga w górę i w dół, zawsze ta sama, plusk plusk, do serca - i pies kręci się koło drzwi, stara wylniała suka chce spaceru. Nie mam już dla niej serca i zachwytu, który leży gdzieś – w środku ludzkich jąder, w skomplikowanym układzie nagrody – odłogiem, porasta mchem i turzycą, nikt nie odważy się wejść na to trzęsawisko. Potrzeba odwagi – wspomniałem ci o tym wiele razy. Nie mam też żalu – było, minęło, nie wierzę w znów będzie, wytarte w łachmany ekspedientki w sklepie, kiedy pytam – tylko z rozkoszy odmowy – o stare wkłady do papierosa. Jak ona pięknie przeczy – jak ty. Potrząsa przy tym grzywką. No…, cała ty. Tak - jej odmowa sprawia mi przyjemność. Było, minęło, sprzedało się – jak my. Obojgu jest wyjątkowo dobrze. Pauza.   (można iść zrobić kawę, podłączyć papieros do sieci elektrycznych ven, potargać psa za łeb – no już, no już, siad!).   Kiedyś wrócę,   dopiszę dwa zdania, które niczego nie zmienią. O obrazie – zawsze warto wspomnieć o malarzach, poetach, reżyserach, pisarzach – Italo Calvino, który zanieczyścił język dzieci, to bunt wobec matki, bunt wobec życia, utracone łacińskie nazwy w ogrodzie, życie karleje i stajemy się dalsi – jakby wczoraj znalazłem fotografię w jednej z zapomnianych książek – roześmiana, śmiesznie wychylona, cała ty - i nie pamiętam, gdzie ją odłożyłem, na jak długo, skoro od dawna nic nie czytam. Niczego sobie.      
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...