029 - messkład słoneczny

[Messalin_Nagietka]

wyolbrzymiamy znaczenie cząsteczek
w niepodzielności traconej uwagi
falą czy masą wkraczając niepewnie
w układnych płaszczyzn wzorzyste mozaiki

a prawda siłą odbierana chwili
zalewa padół tworząc oceany
twierdzeniem brzegu dna część wykreślamy
nie potrafimy nazwać go imieniem

gdy w słonej wodzie gwiazd roje jaśnieją
i księżyc topi my wraz z nim topimy
lecz co? miłości? może rządzę czasu
lub atomowy skarb zabity w skrzyni?

martwa natura magnesem ułudy
pasmami lęku ku czerwieni sadzi
i póki żaglem zachłanność istnienia
na fali zbytku wśród głębiny zdarzeń

wyolbrzymiany znaczenie cząsteczek
w niepodzielności traconej uwagi
byle z niewiedzy tolerować światło
i w powiększeniu móc oglądać siebie.

[simon thot]

Poprzedni utwór był dla mnie ciężkostrawny. Ale tu znacząco bardziej mi się podoba. Tylko ja wychowany w duchu marksizmu-leninizmu prosze o poprawe paru kosmetycznych błędów. Zauważysz je przy czytaniu :)