Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



Ciekawe ujęcie chwili. Obraz na tyle mnie zafrapował , że pozwolę sobie na kilka słów komentarza.
Jeśli chodzi o pierwszy wers przeniósł bym akcję na któryś z miesięcy jesiennych, albo zostawił; późna jesień. To w haiku zdecydowanie bardziej ma wieloznaczne oddziaływanie. Przemawia do wyobraźni czytelnika i kojarzy się, ze zbliżającą się starością. Drugi wers jest Ok! W trzecim nie podoba mi się słowo "znowu". Miałoby ono swoje miejsce , kiedy obserwowane zjawisko charakteryzowałaby powtarzalność. Ot chociażby jak w zwrocie: znowu w domu. Wydaje mi się , że odpowiedniejszym byłoby przeobrazić ten wers w coś takiego: taka przygięta. Całość daje nam teraz taki obrazek;

późna jesień -
wiekowa grusza
taka przygięta

Ale to Twoje haiku i zrobisz jak uważasz. Pozdrawiam serdecznie -

Jacek.M
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



Ciekawe ujęcie chwili. Obraz na tyle mnie zafrapował , że pozwolę sobie na kilka słów komentarza.
Jeśli chodzi o pierwszy wers przeniósł bym akcję na któryś z miesięcy jesiennych, albo zostawił; późna jesień. To w haiku zdecydowanie bardziej ma wieloznaczne oddziaływanie. Przemawia do wyobraźni czytelnika i kojarzy się, ze zbliżającą się starością. Drugi wers jest Ok! W trzecim nie podoba mi się słowo "znowu". Miałoby ono swoje miejsce , kiedy obserwowane zjawisko charakteryzowałaby powtarzalność. Ot chociażby jak w zwrocie: znowu w domu. Wydaje mi się , że odpowiedniejszym byłoby przeobrazić ten wers w coś takiego: taka przygięta. Całość daje nam teraz taki obrazek;

późna jesień -
wiekowa grusza
taka przygięta

Ale to Twoje haiku i zrobisz jak uważasz. Pozdrawiam serdecznie -


Jacek.M

Dzięki Jacku. Będę jednak bronił swojego, bo widzę to dokładnie tak jak napisałem. Późny sierpień to okres, w którym dojrzewają owoce grusz (no, to też zależy od odmiany).
Wiekowa grusza, pomimo swojej starości, rodzi jednak jeszcze co roku tyle owoców, że ugina się pod ich ciężarem, zatem zachodzi tutaj powtarzalność i użycie słowa "znowu" jest jak najbardziej zasadne.
Twoja wersja ma inne znaczenie; przypomina mi trochę inne haiku:

ta jesień
stare są nawet
ptaki i chmury

Pozdrawiam!

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Kolejny utwór z cyklu "Echo"     Rozsiane w przestrzeni obłokach Roje cząsteczek we mgle Ład nad łady po ich bokach Śmiertelny błysk promień śle   Kształty, kosmiczne cienie, mgławice Zbite w męczarni czarnego snu Podmuch głaszcze umęczone lice Bez pamięci o proroczym dniu   Zapłakała, wojna żniwo zbiera Serca z miłości rozbiera Dusze płaczą, łzy rzęsiste Czarne słońce promieniście Rzuca cieniem ból i mękę Rycerz z rycerzem ręka w rękę Z mieczem, tarczą i siekierą W powitaniu z nową erą Erą mroku i ciemności Z przyczyn rycerza złości   Mrok gęstnieje w powietrza wilgoci Wygnańcy w żywiole walczą, tną A księżniczki łza płynie i się złoci Cztery głowy pochylają się i gną   Proroctwo spełnione, zapłakała złota Pierwsza, za nią druga płynie łza Ciąży jak kark pod ciężarem młota Sen za snem płaczącą w sen kolejny gna   Zapłakała, wojna żniwo zbiera Serca z miłości rozbiera Dusze płaczą, łzy rzęsiste Czarne słońce promieniście Rzuca cieniem ból i mękę Rycerz z rycerzem ręka w rękę Z mieczem, tarczą i siekierą W powitaniu z nową erą Erą mroku i ciemności Z przyczyn rycerza złości   Czarne słońce, niebo czarne W dół doliny czarny rzuca blask Szary krajobraz, losy rycerzy marne Widać krew, słychać mieczy trzask   I dwóch z mieczami między tłumem W szale wpada w walki gąszcz Z natchnieniem, lecz snu bezrozumem Kąsają i walczą sprytem jak wąż   Zapłakała, wojna żniwo zbiera Serca z miłości rozbiera Dusze płaczą, łzy rzęsiste Czarne słońce promieniście Rzuca cieniem ból i mękę Rycerz z rycerzem ręka w rękę Z mieczem, tarczą i siekierą W powitaniu z nową erą Erą mroku i ciemności Z przyczyn rycerza złości
    • @LessLove Miałeś rację, raz jeszcze dziękuję :)
    • @Alicja_Wysocka Całkiem fajniej, trochę "lżej". Dobrej nocy.
    • Nic nie było  Przed tobą    Nic nie było  Po tobie    Nic nie było  Przede mną    Nic nie było  Po mnie    Tylko ślepa cisza  I wielka nicość    Zrodzona z kosmicznego pyłu...
    • @LessLove:)  Zmieniłam - na troszkę inne słowo, ale bardzo dziękuję za pomoc  :)  

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...