(zbawiciel nie)

[Małgorzata Wrońska]

zbawiciel nie trafił do żył. trafił obok.
prosto w breję nad ruinami sanktuarium
gdzie gołębie straciły wynajęty pokój na poddaszu
był też w cukierkach które rzucali żołnierze
na stacji nigdzie. po pogrzebie psa
z którym kilkunastoletnie spacery
zbawiciel krzyczał pod kołami pociągu
z coraz większym obciążeniem, opóźnieniem
przyszło życie. narodził się żeby ćwiczyć równowagę.
szukać sposobu na dorównanie drzewom
tym razem kameralnie.

[ný byrjun]

mam jakies dziwne wrażenie że ciekawie budujesz wersy a juz mniej je kończysz. te sanktuaria i przystanki nigdzie smakują tandetą. reszte nie

ný byrjun

[Małgorzata Wrońska]

(i tu się zaczyna problem. nazwę to tymczasowo "problemem", bo: po pierwsze: pojęcie tandety czy raczej zamykanie tandety w konkretnym pojęciu jest raczej zgubne. zwłaszcza współcześnie. po drugie: nie myślę, co może okazać się tandetne, nędzne, źle dobrane etc.
po prostu tworzę, maluję jakiś wizerunek, obraz.
wychodzi jak wychodzi. przekaz do otoczenia na czysto pisząc na brudno.)
dzięki za komentarz. pierwszy jaki tu dostałam. gratulacje:)

[Mirosław_Serocki]

Nie powala na kolana, ale da się spokojnie czytać i to trzy razy pod rząd. Może ten podwójny nelson w formie zbawiciela jakoś tak szczególnie razi.