Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Jak zachód słońca zmierzch rozbudza
Tak w sercu moim miłość rośnie
Z nadzieją szczęścia łzy spływają
A dusza śpiewać chce donośnie
Bo wierzy, że jej ból uleczysz
Podejmiesz trudne te wyzwanie
Miłością wielką obdarujesz
W zamian za wieczne miłowanie
I razem popłyniemy łodzią
Daleko tam na kres rozpaczy
By się przekonać tak kochając
Co najprawdziwsza miłość znaczy.

Opublikowano

mi się nie podoba.. :(
wiersze o miłości, szczęściu i bólu które te słowa właśnie w treści zawierają są dla mnie stracone! W dzisiejszych czasach pisanie o miłości jest bardzo trudne! każdy praktycznie próbuje, bo każdy czuje to lub chce poczuć lub domyśla się jak to jest...

taki ten wierszyk rymowany, ale nic ni poczułam po jego przeczytaniu.. :(

powodzenia!

Opublikowano

Fakt, nie najlepiej. Spory ładunek emocjonalny, ale źle wykorzystany. Rymy jakby na siłe. NIe są ozdobą treści, wlewają jednynie wiecej patosu. Nadużywasz słowa Miłość. Ciekawiej wypadająwiersze o tej tematyce, bez uzywania Miłosci:P W wierszu brak magii, metaforyki. Poziom liryzmu tez nie jest najwyzszy.

Minusik tym razem.

Pozdrawiam

Opublikowano

chwala Bogu ! wkoncu cos innego niz rozkopane groby, wycie wichru i zjawiska na krawedzi koszmaru. koniec taki smutno-wesoly ale wkoncu kto powiedzial ze happyend ma byc wesoly :) co do techniki pewnie moznaby to zrobic bardziej skomplikowanie tylko w zasadzie po co ? wiersz prosty jak podanie dloni i tak trzymac za nastroj duzy plus. cos innego niz zalobne zawodzenie to dzisiaj rzadkosc :)
pietrek

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @violetta Ano, widzisz bywam niegrzeczna...
    • @Czarek Płatak Nikt Niebiescy przypisany do miejsca. Jesteśmy zbiorem miejsc nieoznaczonych, dla jakich szukamy jednak współrzędnych, stąd często nam nazwać miejsca bliskie i dalekie, ciężko wobec nich ustawić odpowiednio zawieszony horyzont. Tak czytam:)
    • @Berenika97 Brzmi jak rozmowa z Bogiem. On nadchodzi od środka.
    • Czasem wybieram się w podróż do głębin nieśmiertelności i zauważam nie swoje myśli próbujące wycisnąć mgłę z moich kolan   innym razem jestem na moście i widzę w wodzie kolosalne drzwi połączone okiem i demonami walczącymi o myśl   każdy wybór  traktuję chłodem bo nie wiem czy kiedyś nie powiem że mogę, choć wcale nie powinienem.
    • Julia.Hologram.   I. fotoplastikon    walec obraca się-klik kolejne kadry-klik perpetuum mobile klik obok cień obcy-klik   mrok jak w atelier - klik patrzę skupiona - klik przez szkiełko - klik Warszawa przesuwa się klik   życie migiem ucieka - klik za szybko by utrwalić - klik w pamięci tylko błysk klik klik - a kim ten człowiek był   zastygam świeci lampa klik  na zewnątrz ciągle - klik mróz co to za człowiek - był to dziwne spojrzenie - klik"   II. lutowy poranek 1909   śnieg zakrywał bożonarodzeniowe wspomnienia topniejąc odsłaniał dach kamienicy przy Chmielnej   pierwsze słońce zajrzało przez szybę tam zamarznięta 37-latka Julia de domo Dlohnier   została pod śniegiem przy łóżku śpiewnik ewangelicki na ostatniej stronie "nolla sepoltud siculi" łamana łacina jak "mane tekel fares"   dziś scena z filmu o rewolucji ręka która owe słowa napisała to holograM-Margologh   zagadka sprzed setek lat dziś jesteśmy bliżsi odpowiedzi albo nam się tylko tak wydaje"   III. ad memoriam   fin de siècle’owa fontanna  na miejski plac na perliste śmiechy na oczy spuszczone  pożegnanie na trzewiki i granatową koronkę  na wieczność w mahoniu rzeźbionym w cerbery i sfinksy  bramie na wieczność zapomniałam  
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...