Zamyślenie nad grobem Haliny Poświatowskiej

[Charismafilos]

Kiedy kładąc na Twoim grobie

bukiet kwiatów za złotych dwanaście

Wsparłem się dłonią na płycie

Jakby ugięła się i westchnęła ciszą

 

Szepnęłaś, że: one nas lubią te samotne cmentarze, że

Utrudziłaś się tym własnym umieraniem, że śmierć dla

przyrodnika jest

 zagadką jak życie 

dla fizyka przeistoczeniem materii

dla wierzącego przejściem 

do innego bytu

dla nas cierpiących wyzwoleniem

Lecz nieskończoność przepływa przez ciebie.

 

Daj żeby i nam tak bardzo chciało się żyć

gdy śmierć przyjdzie zatrzymać serce

I by pozostało po nas to jak czuliśmy,

kochaliśmy, i życiu przydawaliśmy rumieńców

 

 

 

 

*kursywą zaznaczono fragmenty wierszy Haliny Poświatowskiej (lekko dostosowane)

 

Częstochowa 08.08.2026

 

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Edytowane 1 godzinę temu przez Charismafilos (wyświetl historię edycji)

[violetta]

@Charismafilos powinni zrobić interaktywny grób z wierszami, chętnie by się posłuchało:)

[Sekrett]

@violetta Ej ja się z tym totalnie zgadzam, że super byłoby mieć takie słuchawki jak w muzeum i chodzić po grobach poetów z możliwością słuchania ich wierszy. To w sumie nawet nie musiały być groby poetów, ale na przykład ich domy, wystawy, cokolwiek. W ogóle najchętniej to bym chciała taki przewodnik turystyczny, w którym zamiast opisów natury, znajdowałabym wiersze, jakie poeci o danych górach napisali. 

@CharismafilosPodziwiam, że podróżujesz za pasją i rozmawiasz z ludźmi, którzy, zdawałoby się, że odeszli.

[Charismafilos]

@Sekrett dziękuję! Zaiste niezwykły dziś miałem dzień... Wciąż jeszcze to we mnie żyję, muszę sobie poukładać. Ale jak obiecałem napiszę relację ;)

[violetta]

@Sekrett dokładnie, mi też tego  brakuje:)