Historia edycji

Aksamitnie czarna, lśniąca
czerń głęboka aż po brzuszek.
Półksiężyców się nie spotka
na jej skórze ani uszek.

W trójkąt głowa się odcina,
czarny język — ruch — wysuwa.
Zygzak pomógłby odróżnić
ją i gdyby nas dzieliła
choćby szyba — kształt jej źrenic.

Lepiej będzie jej daleko.
Gdzie daleko jest — ktoś spyta?
Czy zagraża coś tym miejscom,
w dawnym lesie wciąż jest dziko?

zdjęcie własne 

P.S. Zagadka.

Co to jest?

Czarna dama

Ballada

Aksamitnie czarna, lśniąca

czerń głęboka aż po brzuszek.

Półksiężyców się nie spotka

na jej skórze ani uszek.

W trójkąt głowa się odcina,

czarny język — ruch — wysuwa.

Zygzak pomógłby odróżnić

ją i gdyby nas dzieliła

choćby szyba —

kształt jej źrenic…

Lepiej będzie jej daleko…

Gdzie daleko jest — ktoś spyta?

Czy zagraża coś tym miejscom,

w dawnym lesie wciąż jest dziko?

Czarna dama z czarną damą

mogłaby zapewne mieszkać.

Żyłoby się się im tak samo,

straszak żmii, nie pociesza.

Pan ogniowy złapał bosak

i odłowił leśną piękność.

Trzeba żmiję uratować.

Dzielny człowiek, jako żywo.

— Ty rozróżniasz, kogo kąsasz..?

Aksamitnie czarna, lśniąca
czerń głęboka aż po brzuszek.
Półksiężyców się nie spotka
na jej skórze ani uszek.

W trójkąt głowa się odcina,
czarny język — ruch — wysuwa.
Zygzak pomógłby odróżnić
ją i gdyby nas dzieliła
choćby szyba — kształt jej źrenic.

Lepiej będzie jej daleko.
Gdzie daleko jest — ktoś spyta?
Czy zagraża coś tym miejscom,
w dawnym lesie wciąż jest dziko?

zdjęcie własne