Dym i cisza

[krux]

Wieczór powoli przykrywa mój świat,
a cisza zostaje przy mnie do rana,
wspomnienie wraca pośród dawnych lat,

jak niedokończona, smutna melodia znana.

 

Tęsknię za kimś, choć milczę co dnia,
bo nie każde słowo potrafi to wyrazić,
noszę tę pustkę głęboko jak mgła,
której nie sposób po prostu wygasić.

 

 

Czasem zapalam papierosa nocą,
gdy myśli wirują i nie chcą zasnąć,
lubię ten dym, co płynie z ochotą,
i drapanie w gardle, co każe mi zasnąć.

 

 

A kiedy zostaje już tylko cień,
i noc przykrywa ostatnie marzenia,
wciąż szukam śladu pośród tych miejsc,

gdzie echo zostało dawnego istnienia.

[Gosława]

@krux piękny liryczny wiersz 

 

[wiedźma]

@krux bardzo dobry wiersz. 

Poruszyły mnie w nim najbardziej dwa ostatnie wersy:

 

"wciąż szukam śladu pośród tych miejsc,

gdzie echo zostało dawnego istnienia" - to szukanie miejsca, echa tego, co wcześniej  było " my". Cały wiersz utrzymuje klimat tęsknoty, podmiot liryczny " nosi tę pustkę jak mgłę ". Cały utwór  o trwaniu w rozstaniu.

Pozdrawiam