z powodu wolności

[Poet Ka]

 

z powodu wolności 

 

nić Norwida oplata go

i krępuje wewnętrznie

na słowo powstanie 

 

Proust hoduje ją

któregoś lata z jedwabnika

bo go cieszy puszysty kokon

 

pierwszy nie może oddychać

bez kraju z jej powodu

 

drugi nie może oddychać 

w przestrzeni i w dźwiękach 

i też z jej powodu

 

 

 

 

Edytowane 5 godzin temu przez Poet Ka (wyświetl historię edycji)

[Charismafilos]

@Poet Ka sporo u Ciebie ostatnio metanoiskich klimatów... :) pięknie! to dobry kierunek, pozdrawiam i zazdraszczam.

 

Anuluje komenatrz z powodu zmiany teści utworu.

Edytowane 5 godzin temu przez Charismafilos (wyświetl historię edycji)

[Gosława]

Jezus to w ogóle był fajny "gość"

Wczoraj w kościele nawet o tym myślałam że o ile mnie zechcą tam na górze to miło będzie przybić z Nim pionę

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

[Poet Ka]

@Gosława @Charismafilos

przepraszam, zmienię treść, bo ten utwór mi się nie podoba, proszę, wybaczcie mi to

[Berenika97]

@Poet Ka

 

Świetny wiersz!

Zestawienie Norwida i Prousta kapitalnie ujawnia paradoks wolności. Z jednej strony mamy wolność naznaczoną patriotycznym przymusem i ciężarem mitu („na słowo powstanie”), z drugiej - wolność Prousta, który zamyka się w puszystym kokonie nadwrażliwości, uciekając przed dźwiękiem i przestrzenią.

Poruszający jest ten finał - obaj dławią się wolnością, choć każdy z zupełnie innego powodu.