Historia edycji

Wiersz różany, różańcowy i uduchowiony. Dynamiczny - i kontemplacyjny. Budzi wiele skojarzeń i odniesień: "róża mistyczna". "rosarium", "różane drewno". I benedyktyni. Przeczytałam z przyjemnością i zadumą. Pozdrawiam    

Umrę bez Ciebie, cicho śniąc – nie wiem dlaczego We łzach zmarnieje miotana wolą przeznaczenia Nie cierpię, za to widzę w tym coś śmiesznego Lecz bez Ciebie nie ma to dla mnie znaczenia   Zasypiam patrząc w niebo, w gwiezdne mgławice Widzę je ponure i smutne jak każdego roku I nie wiem co się w oczach roi, co widzę Więc zrywam z tych złud błysk swojego wzroku   I Ty, przed promieniem oczu uciekasz – cudacznie Zanim złapiesz mdlejącą złudzeniem – mnie smutną I pachnącą jak świerk, a sen na nowo się zacznie I znów marzenia i sny, Twoje bystre myśli – utną   I nawet po śmierci spokojna popatrzę w ziemię Gdzie Ty, wciąż zbyt pewny siły swojego serca Zrozumiesz wreszcie jak ciężkie nosiłam brzemię A ja nie powiem, że Ty: złamany życiem – oszczerca   I sama nie wiem jak przeliczyć uczucia, pragnienia Gdy Ty, przywiany pamięcią ze snów bezmiaru Wierzysz, że odsłonię przez mgłę zakryte złudzenia A ja pozbawię Cię snów – lecz nie koszmarów

@Waldemar_Talar_Talar  

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

tak, tylko czasami ich nie doceniamy Pozdrawiam serdecznie! 

@LessLove    

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

  jeszcze nigdy Cię porządnie nie ugryzłam! Ale wszystko przed nami…   

@violetta ja piszę same teksty. Tak,  jak wcześniej wspominałam chcę  napisać kilka tekstow i zobaczyć co z tego wyjdzie. Piosenki mają zazwyczaj proste teksty.  Dziękuję Ci za komentarz i polubienie. Pozdrawiam