Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Tak leżę w przedpokoju życia
I patrzę w sufit pełen śladów -

Wysoko się unosiłem...
Stópki odbite na starej farbie -
Rozmiar 36.

Dziś ich nie zostawiam -
Nawet na zimnych kafelkach.

Żarówkę w lampie wymieniłem,
Było 100 W - zbyt drogo,
Dałem 25 ale nie używam -
Wolę gdy ciemno...

Drzwi do pokojów też pozamykałem -
Przeciąg przyniesie jakieś licho -
A na co mi to? - a po co?

Niech sobie gwizda w szczelinach...

W sypialni nie byłem od lat 10ciu -
No bo co - sam? - wolę tutaj.

A jak chcesz do mojej sypialni,
To idź sobie do łazienki
I otwórz okno - mam dosyć zapachów.

Każdy je zostawia - smród życia -
Ulatniające się wspomnienia.

W kuchni tylko pająk szczęśliwy,
Ale poprzeszkadzam mu czasem -
Zagwizdam z czajnika jak kawę robię -
To dla serca, co by jeszcze biło...

A inne pokoje? - zapomniałem jakie,
Dawno nie chodziłem po domu.

No i tak patrzę w ten sufit - no i po co?

Opublikowano

Witam Pana :) jeśli chodzi o moje zdanie to wiersz jest dość ciekawy, napisany w formie ironicznej, takiej lekko prześmiewczej... ale czuć też pewną gorycz.... :/ echhh życie,życie.
Ale wiersz mnie się podoba :) Pozdrawiam serdecznie.

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • 65. Tunel (narrator: Agrianin)   1.   Tunel wąski, pełzniemy w głąb brzucha ziemi.   2.   Nie widać końca, tylko plecy tego, który też się boi.   3.   Ktoś modli się szeptem. Jakby bał się, że bogowie usłyszą.   4.   Wychodzimy z jamy jak duchy głodne powietrza.   5.   Nagły cios — i wszystko, co ludzkie, pękło.   6.   Ciała splątane — żelazo kąsa, nie pytając o imię.   7.   Pierwszy miał brodę i pierścień – ugryzł mi dłoń, urwałem mu nos.   8.   Drugi był chłopcem strzelił raz, potem płakał – umarł na kolanach.   9.   Nad nami słońce — sędzia, którego nic nie obchodzi.   10.   Drzwi pękły z trzaskiem  – za nimi stare kobiety i dziecko z fletem.   11.   Nóż szukał drogi, ja tylko mu ufałem.   12.   Ogień miał kolor naszych płaszczów – tak paliliśmy dom po domu.   13.   Przez popiół szedłem, jakby to była dolina w moich górach.   14.   Ktoś krzyknął „dosyć!”. Za późno. To słowo przyszło za późno.   15.   Ciała na dziedzińcu. Jedno z twarzą jak moja.   16.   Przeżyłem — ale tam, pod ziemią, zostałem.   cdn.
    • @Waldemar_Talar_Talar Dziękuję za życzliwe słowo. Pozdrawiam.
    • @Clavisa Poezja z psychologią tworzą dobraną parę  :) Pozdrawiam. 
    • @Berenika97 @wiedźma @Nata_KrukW islandzki krajobraz, można włożyć bardzo wiele historyjek kosmiczno-ziemskich ...:) Dziękuję bardzo za komentarze, pozdrawiam. 
    • @mali   bardzo dziękuję za piękny koment:)         @Nata_Kruk   to się doczekałem:)   kazałaś mi pisać krócej, to się odważyłem, chociaż dźwięczą mi w uszach słowa wójta z Rancza: "swędzi was pióro redaktorze..".   dziękuję Nata.   Twoje nauki nie poszły dzisiaj w las:)       @violetta   dziękuję:)   poszedłam na skróty:)         @Poet Ka   "piękne"    to jak strzał z karabinu tyle, że płatkami róży a nie śmiercionośną kulą.   dziękuję:)       @Berenika97   Nika.   Ciebie zaskoczyć to dla mnie przyjemność:)   bardzo dziękuję za ciepłe słowa:)   i w ogóle za wszystko:)   pięknego dnia:)   albo roku całego:)    
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...