Bajka o dwóch płatkach

[Alicja_Wysocka]

Leciały dwa płatki, jak to bywa zimą,
a że były blisko, wzięły się za ręce.
Jeden z nich powiedział: „Jak przyjemnie latać!”,
drugi: „Że ja spadam — i umierać nie chcę”.

 

„Zmienimy się w kocyk, miękki i puszysty!”.
„Nieprawda, zadepczą, lecimy ku śmierci”.
„Spłyniemy potokiem, to droga do morza,
to droga do życia, my jesteśmy wieczni!”.

 

Zaraz się rozstali, skończyli rozmowę,
każdy w swoją stronę, rozłączyli dłonie.
Mieli różne wizje i tak zgodnie z wiarą —
tam, gdzie zapragnęli, tam się dali ponieść.


(Na motywach anonimowej przypowieści)