Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano (edytowane)

Anna lubi siadać na powalonym drzewie
kilka lat temu silny wiatr
wyrwał z korzeniami stary wiąz
jego chropowata kora przywodzi na myśl głębokie zmarszczki babci


czasami wyskubuje fragmenty ciemnej skorupy
palcami bada fakturę i trwałość
po czym ściska z ogromną siłą
tak że okruchy wgniecione w linie papilarne tworzą brunatne rzeki


drewno pod spodem jest białe
twarde jak kość piszczelowa
z każdym kolejnym zerwaniem strupa
roi się w niej poczucie winy

szum pszczół między akacjami
po drugiej stronie ogrodu
zdeszczona zieleń
tylko ona wpatrzona w dal
strzepuje resztki z kolan

 

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Edytowane przez Gosława (wyświetl historię edycji)

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
×
×
  • Dodaj nową pozycję...