Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Szept morza

wiedźma
 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

wiedźma

wiedźma

Opublikowano
Opublikowano (edytowane)

 

 

Morze mówi najciszej

Kiedy odchodzi słońce

Szumi ci do ucha

To czego nie powiedziano

 

Fala przychodzi

Jak dłoń

Cofać się nie chce

Zostaje na piasku

Wilgotny ślad

 

Słyszysz?

To nie wiatr

Oddycha przez wodę

I woła cię po imieniu

Tylko ty odbierasz ten dźwięk

 

Morze nie oddaje od razu

Trzyma ciepło w sobie

Do nocy

Do momentu

Kiedy szept wraca

I zostaje

Edytowane przez wiedźma (wyświetl historię edycji)
5
  • wiedźma zmienił(a) tytuł na Szept morza
Jacek_Suchowicz

Jacek_Suchowicz

Opublikowano
Opublikowano

@wiedźma

bardzo ładnie

 

morze nie tylko mówi najciszej

zwłaszcza wieczorem ciepłem przytuli

i falą gestów których nie zliczę

sprawi że tęsknisz wśród miejskich ulic

 

co rok powracasz niby to samo

lecz szept już inny bardziej dojrzały

tajemnic słońca słucha co rano

z gwiazdami noc przegada całą

:))

1

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy

  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Berenika97
      Sad nadziei i marzeń

      Przez Berenika97 · Opublikowano

      @Waldemar_Talar_Talar   Piękny, liryczny obraz miłości - podoba mi się porównanie do "kwitnącego sadu" i majowego zapachu, to bardzo zmysłowe skojarzenia. Ciepły, optymistyczny wiersz.
    • Berenika97
      Podłoga

      Przez Berenika97 · Opublikowano

      @Stary_Kredens   Ten wielojęzyczny refren "podłoga chwilowo czysta" to świetny pomysł, pokazuje uniwersalność tej codziennej "niechcianej" rutyny w różnych kulturach i językach jednocześnie. Podoba mi się przejście od pozornie banalnego opisu bałaganu do gorzko-zabawnej puenty o "atlecie własnego ciała" - ten autoironiczny żart jest super! Wiersz dobrze oddaje zmęczenie codziennością.
    • Toyer
      Nie żałuję snów

      Przez Toyer · Opublikowano

      Nie żałuję snów które przyśnią się jutro nawet gdy dzisiejsze koszmary się modlą o dzisiejszy dzień zagubiony pod powieką z nieustanną przebudzenia groźbą   bez siebie śniąc rozpaczliwie wołałem   o odwagę pod rozkopaną kołdrą strachu płakało nierozpoznane własne imię szukając w ciemności światła i celu   przewróciły mnie na plecy nocne mary lękiem chwyciły w zapaśniczym chwycie i tylko marzenia nieśmiało pytały gdzie się podziało bez koszmarów życie
    • Berenika97
      Gdzie rdzewieją miecze: 106. Sogdiana, która kąsa

      Przez Berenika97 · Opublikowano

      @Łukasz Jurczyk   W tym świetnym fragmencie jest ukazana zmiana charakteru wojny. Wskazuje na to puenta - „Sogdiana czeka. Ugryzła raz. Teraz wie, że może.”   Sogdiana - kraina, w której wybuchło powstanie Spitamenesa jest ukazana jako drapieżnik, który poczuł, że może się bronić. A żołnierze Aleksandra nie pytają już „Dlaczego?” (stracili nadzieję na jakikolwiek sens) - pytają tylko o liczby i obserwują ruchy wroga. A żarty z „miejscowych bogów” to sposób na radzenie sobie z paraliżującym strachem i bezsilnością. Świetnie ukazane są charaktery postaci: Aleksander - jest spięty i gniewny („zaciska pięści”). Jego reakcją na porażkę jest natychmiastowe i brutalne działanie. Metafora „Jakby cięcie leczyło ranę” jest niezwykle trafna. Aleksander tłumił bunt w Sogdianie z niesłychanym okrucieństwem, pacyfikując całe osady - były to masakry ludności.   Hefaistion- był pragmatyczny, skupiony na stratach i logistyce.   Kleitos Czarny- pełni tu rolę błazna rozładowującego napięcie. Ale żarty Kleitosa w tym fragmencie są raczej zapowiedzią pewnego tragicznego dla niego wydarzenia.   Ciekawy jest wers - „Bogów nikt nie liczył - jeszcze.” To sygnał od narratora, że kampania wejdzie w niedalekiej przeszłości w irracjonalną fazę. Może armia króla stanie się nie łowcą a zwierzyną.   Znakomite!   Śmiechem tłumią strach, Sogdiana szczerzy zęby. Ilu jeszcze zginie?  
    • Berenika97
      widzisz?

      Przez Berenika97 · Opublikowano

      @Alicja_Wysocka   To świetny pomysł i urocze wykonanie - tak, jak jest to w Twoich wierszach. A data powstania nie ma nic do tego - bardzo, ale to bardzo mi się podoba. Masz pełne szkatuły takich klejnotów - pokazuj nam je. :)))  Pozdrawiam. :) 

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...