Historia edycji

@Alicja_Wysocka Urocze i jest w nim to coś. Pozdrawiam

@Andrzej P. Zajączkowski - dzięki - 

Drżące myśli, rozedrgane słowa. W pamięci nosisz zdjęcie wyblakłe. Wspomnienie, co niewiele pamięta.   Znam język swój. Znam język twój. Od czego bolą mnie słowa?   W duszy chowasz naświetloną kliszę. Może jeszcze starczy sił, by ją reanimować.   Pomiędzy wierszem a piosenką płynie sucha rzeka. Na jej skraju tkwisz. Spoglądasz w nurt.   Drżące myśli, rozedrgane słowa. Topią sens, topią rytm. Wejdę w nią. Znam język swój. Znam język twój.

@Berenika97 Ten wiersz gra na emocjach i broni się chyba bardziej pomysłem, niż wykonaniem, ale po 22 latach od daty napisania, odważyłam się go pokazać.   

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Bo tak już rzecz ma się z literami. Pisać łatwiej niż żyć.  Dzięki Tobie, zdobyłam się na odwagę :)   Niech tam sobie żyje pośród innych wierszy i ludzi, zobaczymy jak sobie poradzi  @Sylwester_LasotaSylwestrze, kiedyś, też dawno temu ktoś mądry mi powiedział takie słowa; Jak już dowiesz się bardzo dużo o pisaniu wierszy - to przestaniesz pisać, bo za każdym napisanym, będziesz przekonana, że to nie to, że można lepiej.   Póki co, jeszcze piszę, bo wiem, że wiem za mało.  Od pewnego czasu mam nową pasję, wymyślam swoje perfumy.  Oczywiście, mogę sobie kupić gotowe, podobnie jak wiersze autorów, których lubię.  Ale jak sama napiszę - to jest to coś mojego. To samo z zapachami. Jak zmyślę, nikt mnie nie podrobi :))

Grillując marshmallow   wiersz jako probierz    kolorów dowiódł         rangę różu    wiersz jak papierek       lakmusowy       starą czapkę   szalik z nadrukiem     wyniósł do rangi        koloru liry      nie celuloidu    lalki z odpustu       tylko czemu      róż oblekła   przezroczysta   błękitna warstwa          to pozostanie   zagadką Barbie  i Sfinksa na czapce  @Benjamin Artur dziękuję serdecznie

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.